شش نکته‌ای که از حملات هوایی به سوریه آموختیم

نوشته: جان ریس* | ترجمه: هادی ابراهیمی رودبارکی

0

این مطلب تاکنون 90 بار مورد مطالعه قرار گرفت

 

جان ریس؛
نتیجه گیری
های فوریای که می‌توانیم از حمله هوایی
به سوریه بهسرکردگی ایالات متحده استناد کنیم

جان ریس

۱- ترامپ خواستار بمب‌باران فوری و بسیار گسترده‌‌ی در سوریه بود. به گزارش بی بی سی، وزیر دفاع آمریکا جیمز ماتیس «سگ حریص» مجبور شد برای یک حمله محدود «پشت سر ترامپ بدود». اما روشن است که این امر همیشه امکان پذیر نخواهد بود. سیاست خارجی ایالات متحده همواره گزینه نامحدودتری را می‌خواهد. در حقیقت، حتی در حال حاضر، بمب‌باران گسترده‌تر ممکن است همچنان ادامه یابد، زیرا آرایش نظامی در کاخ سفید ادامه می‌یابد.

۲- سیاست خارجی بریتانیا در ایالات متحده آمریکا تعیین می‌شود. شهروندان بریتانیا ابتدا از دونالد ترامپ شنیدند که دولت کشورشان در بمباران جدید سوریه حضور داشته، نه از نخست وزیر منتخب کشورشان.

۳- ترزا می، خیلی ضعیف است که بتواند در پارلمان انگلیس رأی بیاورد. دولت انگلیس به حمله سریع در این آخر هفته ترجیح داد، تا اینکه روز دوشنبه با پارلمان روبرو شود. محاسبه ممکن است به این معنا باشد که حماقت ذاتی مأموریت و میزان اپوریسیون داخلی باعث افزایش شورش حزب محافظه‌کار انگلیس و کاهش شورش حزب کارگر شود. بنابراین بهایی خیلی بیش تر از یک “هدف اخلاقی بالاتر”.

از همین نویسنده
1 از 48

۴- قدرت ایالات متحده در سوریه صفر است. این حملات این واقعیت را تغییر نمی‌دهد که اسد و متحدان روسی او این جنگ را برده‌اند. فرانك گاردنر، خبرنگار امنیتی بی بی سی در این باره می گوید: «روس‌ها که داعش را شکست دادند». در واقع، کردها نیز نقش کلیدی ایفا کردند، اما شما فقط می‌توانید حقیقت را از بی بی سی انتظار داشته باشید. این یک پیروزی بزرگ روسی نیست، بلکه تنها بازسازی وضعیت موجود است. سوریه همیشه در طول دوران پس از جنگ جهانی دوم و به ویژه تحت رژیم به همان اندازه استبداد پدر دیکتاتور، یک متحد روسی بود. ایالات متحده فکر کرد که می تواند از ارتش آزاد سوریه (FSA) برای تغییر رژیم با کم‌ترین هزینه و بدون استفاده از نیروهای خودی (پس از فاجعه عراق غیر ممکن است) استفاده کند. روس‌ها همیشه به دفاع از تنها متحد خود در منطقه می‌پردازند، درست همانطور که ایالات متحده از عربستان سعودی دفاع می کند، اگر روس ها از شورشیان در آن‌جا حمایت کرده‌اند. قمار آمریکا در حمایت از ارتش آزاد سوریه شکست خورد. بنابراین روس‌ها اکنون در سنگر کشوری ویران مستقر شده‌اند.

۵- در این مورد خاص روسیه اطلاعات و نقشه‌های خود را ارائه داد تا کمک کند که نیروهای روسی توسط بمب‌های آمریکایی، انگلیسی و فرانسوی آسیب نبینند. با توجه به بی ثبات بودن فعلی روابط غرب با روسیه، نمی توانیم فرض کنیم که این سطح هماهنگی بین‌المللی در بین قدرت‌های بزرگ ادامه خواهد یافت.

۶- بحران بعدی بر سر ایران خواهد بود. این آخرین شلیک جنگ به سوریه و اولین شلیک جنگ با ایران است. نفوذ ایران در نتیجه ناامنی عملیات ایالات متحده در عراق در سراسر منطقه افزایش یافته است. این امر نیروی بیشتر قدرت شلیک دولت عراق را فراهم می کند، در یمن (جنگ عربستان در یمن) و در لبنان و سوریه از طریق اتحاد با حزب الله تاثیر دارد. یکی از چیزهایی که اسرائیل، عربستان سعودی و متحدان خلیج فارس و ایالات متحده بر سر آن توافق می‌کنند این است که این نفوذ باید متوقف شود. دیپلماسی عربستان سعودی با اسرائیل که توسط دو رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا؛ بوش و اوباما از یک حمله هوایی بر روی نیروگاه‌های هسته‌ای ایران جلوگیری شده است، این علاقه مشترک را دنبال می کند. تماس اخیر دیپلماتیک عربستان سعودی با روسیه این بود تا این پیام را به روس‌ها برساند که آن‌ها اهمیتی نمی‌دهند اگر روسیه در سوریه باقی بماند، تا زمانیکه روس‌ها به حملات علیه ایران چشم ببندند. روس‌ها احتمالا این‌کار را خواهند کرد. انتصاب متنفرین و متعصبین علیه ایران از سوی ترامپ؛ جان بولتن به سمت سرویس امنیت ملی که از طرفداران انحلال برجام است، نشان می دهد که جنگ سرد بعدی می‌تواند به جنگ داغ در منطقه تبدیل شود.

———————

پینوشت:

 * جان ریس نویسنده، برنامه‌ساز رادیو و فعال اجتماعی-سیاسی است و یکی از سازمان دهندگان تجمع مردمی است. کتاب‌های او شامل «جبر انقلاب»، «امپریالیسم و مقاومت»، «زمانبندیها، تاریخ سیاسی دنیای مدرن»، «تقاضای مردم»، «تاریخ کوتاه انقلابهای عرب» (با جوزف داهر) و « تاریخی از مردم لندن» (با لیندزی جرمن). او یکی از بنیانگذاران «ائتلاف توقف جنگ» است.

منبع: کانترفایر

این مطلب تاکنون 90 بار مورد مطالعه قرار گرفت

پاسخ دهید

مشاهدهٔ قبل از ارسال

نمایش متن بعد از ارسال