شعری از فاطمه اختصاری

برگرفته از مجموعه تازه انتشار یافته «بت‌ِ بزرگ» 

1

این مطلب تاکنون 192 بار مورد مطالعه قرار گرفت

 

کنار آینه یک جفت چشمِ روشن بود
کنار سبزه دو ماهی میان تنگ بلور
کنار سکّه و سیب و سماق، مامانم
نشست آن طرفِ سفره مثل سنگ‌صبور

تمام سال به دنبالم آمدند دو چشم
چهار سایه، سه آدم، برای جاسوسی
که من کجای جهانم؟ کدام خانه‌ی شهر؟
چه وقت شب چه کسی را چگونه می‌بوسی؟

از همین نویسنده
1 از 3

تمام سال وفادارِ دوست تا سرِ مرگ
از اعتماد طنابی به گردنم افتاد
دلم گرفت، دلم مُرد که رفیقم بود
کسی که صندلی زیر پام را هُل داد!
 
تمام سال نگاهم به تیترهای خبر
به عکس چند جوان قبل دستگیریِ‌شان
به یک تصادف مشکوک، اسمِ پاک شده
به خاک کردنِ یک آدمِ بدون نشان

تمام سال پر از استرس، پر از کابوس
که خواب خوش به دو تا چشم من حرام شود
تمام سال به امّید اتفاقی که
بیفتد و همه‌ی غصّه‌ها تمام شود

نشسته‌ام برود سال و خاطراتش هم
میان آینه لبخند می‌زنم به خودم
که روز عید نفهمد چقدر دلتنگم!
که سال کهنه نفهمد چقدر پیر شدم!

میان آینه شمعی که رو به خاموشی ست
و ساعتی که سرِ سال زنگ را خورده
هنوز توی دلم آرزوی آزادی ست
میان تنگ بلورم دو ماهیِ مرده…

برگرفته از مجموعه بت‌ِ بزرگ 

این مطلب تاکنون 192 بار مورد مطالعه قرار گرفت

  1. Sareh Sokoot
    Sareh Sokoot نظر کاربری

    Fatemeh Ekhtesari

پاسخ دهید

مشاهدهٔ قبل از ارسال

نمایش متن بعد از ارسال