تبلیغات

صفحه را انتخاب کنید

«آتشفشان خاموش» شعری از تیرداد نریمان

تیرداد نریمان

دماوند خاموش
   دم سرد، در بند
     تنها، خسته, افسرده
 آزرده از سالهای سیاه
    سالهای سکوت، تباهی، تیرگی، بیداد
   سالهای مرگ
  سالهای سوگ
  سالهای اشک
  سالهای کوچ
               کوچه های خلوت و خالی
                خانه‌ی خاموش و بیگانه
                مردمان شهر خفته
               خفته در کابوس، آشفته 
                ‌‌‌‌
                                   سالها    سالها    سالها
            *   *   *
 ای کهن قله  تا کی افسرده
تا کجا  در بند  و  بی آوند خواهی بود
تو آتشفشانی، های
بایدت بس سکوت سالها
بزدا  غبار غم ز چهره خویش
به پیکرت سترگ جامه ی پیکار
سر بر افراز دیگربار برخیز
دور نیست دیر نیست روز رستاخیز 
با غریوی غرشی همچون خروش رعد
بگشای بند از پای، از آوند
   طنین تندرت  فریاد
  فراز ‌ مرز  می تازد
     خفته گان تیره شب  بیدار برخیزند
    نیزه ها  گیرند و  تیغ ها در دست، پای در راه
مشت ها چو خشم فشرده 
چشمان  به‌جستجوی درفش
           به‌جستجوی کاوه و مزدک
                               آرش و  بابک
            رستم و رخش 
  به‌قامت کوه
  تندیس سنگها و صخره ها
 بسان آذرخش ، گداخته آذران آوندت 
پرتاب، پیکان آتشین، نیزه های مذاب
به آسمان، زمین و زمان 
  به‌ کهکشان به عرش
   آتش به کاخ ستم  مامن  دیوان و  اهرمن
   آتش به برج بیداد و باروی بردگی
             
        *   *   *
زان پس
           روزی  
روز  موعود
                   روز معبود
بامدادان
  با ستایش آتش
            نیایش خورشید
شاهد شکافتن شب
           ‌‌شکفتن آفتاب
می سراییم   سرود فردا را
 پاییز ۲۰۲۲

تبلیغات

آگهی‌های تجاری:

ویدیوی تبلیفاتی صرافی عطار:

شهرگان در شبکه‌های اجتماعی

آرشیو شهرگان

دسته‌بندی مطالب

پیوندها:

Verified by MonsterInsights