آشیان / ادبیات / اشعاری از پروانه ستاری

اشعاری از پروانه ستاری

پروانه ستاری؛ متولد 1356 تهران
شاعر/ داستان‌نويس / روزنامه‌نگار
فارغ‌التحصيل رشته‌ی ادبيات نمايشی از دانشکده هنرهای زيبای دانشگاه تهران
شعرها و داستان‌های منتشر شده در مجلات رودکی، عکسنامه، جنگ زمان (منصور کوشان) و در وبلاگ‌های:
http://www.parvanehsattari.blogfa.com
http://www.parvanediary.blogspot.com

گزارشگری برای سايت خبری خانه‌ی هنرمندان ايران، سايت عکاسی و جديد آنلاين
نمونه‌های مالتی مدياهايی را که برای جديد آنلاين ساخته است می‌توانيد در اين آدرس‌ها ببينيد:
http://jadidonline.com/story/06062012/frnk/reza_ghassemi_facebook_novel
http://jadidonline.com/story/26112010/frnk/fadaian_filmmaker_photographer

Parvaneh-Sattari_New-949x1024 اشعاری از پروانه ستاری

۱

هويت

رويه‌ام همين است

گرد خويش می‌گردم

سال بعدِ سال

و هنوز نمی‌دانم

آهوام، باد ام،

اندوهی بزرگ‌ام يا اتفاقی کوچک.

 

۲

مرز

فاصله‌ی دو پرچم

آن هنگام که

به زبان ديگری بال می‌زنی

تا در کمپ پناه‌جويان

دانه بيابی

 

۳

نيمی از من را

باد برد

نيم ديگر را

تو

در چمدانی که

در ايستگاه

جا ماند

 

۴

کفش‌هايی جفت

دری نيمه باز

و مردی که هرگز نمی‌آيد

تا رفتن را با او

قسمت کنم

 

۵

بی مشقت نيست

بودن،

شدن.

ماه هم

در اردوگاهِ کارِ اجباری

شب تا صبح

بيداری می‌کشد.

 

۶

دوست‌ات دارم

و مرزها

به پرندگان مهاجر

شليک نمی‌کنند

 

۷

رنگ‌ها را

کنار هم می‌چينی

من که بی رنگم

جا می‌مانم

 

۸

برای ايران

روی مرزها که قدم می‌زنی

پا روی کلمات من نگذاری!

قفس من

تنها دل خوشی من است.

 

۹

آوازهای من

بلبل کوری ست

که انگشت ندارد

"بريل" بخواند

 

۱۰

آبستن انقلاب‌ام

از من

جنگ می‌زايد

و گلوله‌هايی سرگردان

که به خود شليک می‌کنند

و مردانی

که تاپايان تاريخ نمی‌دانند

موجی شده‌اند

 

۱۱

جنگ تمام شد

با تکه شعری که به ميله‌ی پرچم بستم

فاصله فاصله را

دور و دير را

با کلماتی پر کردم

که خود روزی

سوء تفاهم بودند

 

۱۲

شباهت

بوی گاز را دوست می‌دارم

"هدايت" چه شبيه من بود!

 

 

 

 

درباره سپیده جدیری

سپیده جدیری
سپیده جدیری؛ شاعر، مترجم، روزنامه‌نگار و بنیانگذار جایزه‌ی شعر زنان ایران (خورشید) است. نخستین کتابش، مجموعه شعر «خوابِ دختر دوزیست» است. دومین مجموعه از اشعار جدیری با عنوان «صورتی مایل به خون من» به چاپ رسید و «دختر خوبی که شاعر است» مجموعه شعر دیگر اوست. تازه‌ترین کتاب منتشر شده‌اش در ایران مجموعه شعر«وغیره . . .» است. از سپیده جدیری همچنین مجموعه‌ی «منطقی» که داستان‌های کوتاه او را در بر می‌گیرد به چاپ رسیده است. او دو ترجمه از اشعار ادگار آلن پو و خورخه لوئیس بورخس را نیز زیرچاپ برده‌است.

پیشنهاد خوانش

دو شعر از سپیده جدیری

دو شعر از سپیده جدیری

اشاره: این دو شعر را سپیده جدیری به ترتیب در دو رویداد فرهنگی – سیاسی …

2 نظرات

  1. چقدراین شعرها   زیبا هستند.

  2. بسیار پُر احساس و زیبا

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *