صفحه را انتخاب کنید

انتشار «روایتی از ادبیات فارسی در تبعید، از ۱۳۷۵ تا ۱۳۹۲» ملیحه تیره­‌گل

انتشار «روایتی از ادبیات فارسی در تبعید، از ۱۳۷۵ تا ۱۳۹۲» ملیحه تیره­‌گل

ملیحه تیره‌گل

به این وسیله به اطلاع می‌رساند که از ملیحه تیره گل، نویسنده‌ی مقیم آمریکا، مجموعه‌ای شامل ۱۴ جلد با عنوان «روایتی از ادبیات فارسی در تبعید، از ۱۳۷۵ تا ۱۳۹۲» توسط نشر آفتاب در دست انتشار است. تاکنون، هفت جلد آن منتشر شده و در اختیار همگان قرار دارد. دکتر عزیز عطائی، ویراستار و صفحه آرای همه‌ی آثار ملیحه تیره‌گل و ناشر برخی از آن‌هاست. عزیز عطائی در معرفی‌ی این نویسنده و کتاب‌هایش به چند نکته‌ اشاره دارد از جمله به این که:
به عنوان خواننده، ویراستار، صفحه‌آرا، و ناشر آثار ملیحه تیره گل به چند نکته‌ی اساسی در کار او اشاره می‌کنم. نخست این که او نویسنده‌ای است جویا و سخت کوش برای یافتنِ پاسخ؛ سخن را نه از نیمه می‌آغازد و نه در نیمه راه رها می‌کند. در مجموعه‌ی «روایتی از ادبیات فارسی در تبعید» نیز تا«روایتِ» خود را از افت و خیزهای ذهنی و عینی‌ی متن فارسی در تبعید به گنجینه‌ی زبان و تاریخ ایران بسپارد، گام به گام پیش میرود؛ و زنجیره را حلقه به حلقه می‌سازد: پیشینه‌ی فرهنگ ایران را می‌کاود؛ انقلاب‌های ایران را درمی‌نوردد؛ تبعیدیان را در مسیر شرایط پس از انقلاب 1357 قرار می‌دهد تا «مؤثرهای کانونی»ی آنها را معرفی کند؛  شرایط سیاسی/ اجتماعی/ فرهنگیی سرزمینهائی که ما تبعیدیان را به خود راه دادهاند (اکثراً سرزمینهای غربی) از «پیشینه» گرفته تا اکنون، با عنوان «مؤثرهای پیرامونی» شناسائی می‌کند، تا نشان دهد که ما در چه فرهنگی و در چه اتمسفری نفس می‌کشیم و چه تأثیراتی پذیرفته‌ایم؛ یک جلد کامل از مجموعه را به «روشنفکر و روشنفکری» و «تاریخ کانون نویسندگان ایران» اختصاص میدهد؛ در جلد ششم («ادبیات سیاسی»)، اول «نهادهای پایداری» و «جنبشهای سیاسی» را معرفی میکند (در بخش «1»)؛ و بعد، در بخش «2»، به «نقد و نظرهای سیاسی» می‌پردازد؛ با «ادبیات ، اما نمونه‌وار یاد می‌کند؛ جلد نهم، ساحتِ داستان کوتاه و رمان و نمایشنامه و فیلمنامه را می‌پیماید؛ در جلدهای دهم و یازدهم، طول و عرض «شعر» فارسی در تبعید را در هم می‌کوبد؛  در جلد دوازدهم «نقد» را و گفتمان‌های مربوط به آن را نشانه می‌رود. در جلدهای سیزدهم و چهاردهم پیرامون گفتمان‌های «اقلیتهای قومی» و «اقلیتهای دینی» و آثارشان نمونه‌هائی به دست می‌دهد؛ و نهایتاً، به گفتمان‌های «عشق و جنسیت»، «هم‌جنس‌خواهی»، و «اروتیسم» در ادبیات فارسی در تبعید میپردازد. […]

البته ملیحه تیره گل پیش از این، مقدمه‌ی این مجموعه را با عنوان «مقدمه‌ای بر ادبیات فارسی در تبعید، از 1357 تا 1375» در حدود 600 صفحه تدوین کرد، و من آن را در سال 1378/ 1999 در مرکز انتشاراتی‌ی «یو تاچ» منتشر کردم، که سال بعد به چاپ دوم هم رسید.  به نظر من، آن کتاب، از این رو به عنوان «مقدمه»ی مجموعه‌ی حاضر برشمرده می‌شود که در آن، مفاهیم فلسفی/ روانشناختی در نقد ادبیاتِ فارسی در تبعید به گونه‌ای علمی/ نظری توضیح داده شده است. اما در 14 جلد بعدی، کارکردِ ناشی از همان مفاهیم مورد مداقه‌ی این نویسنده بوده است.

نکته‌ی قابل ملاحظه‌ی دیگر، بی‌طرفی‌ی ملیحه تیره‌گل است در نقد، پژوهش، و  بررسی؛ او در هیچ حالت انتقاد را با دوستی و دشمنی، یا با موافقت و مخالفت شخصی در هم نمی‌آمیزد. و این در حالی است که امر «داوری» را از وظایفِ نوشته‌ی خود می‌داند، اما نظر خود را «شخصی» برآورد نمی‌کند، و در همان حال، داوریِ خود را «حرف آخر» تلقی نمی‌کند.
——————–
عزیز عطائی ( PhD  در برنامه ریزی آموزشی از دانشگاه تگزاس در شهر آستین)

نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

تازه‌ترین نسخه دیجیتال شهرگان

ویدیویی

بارگذاری...

آرشیو شهرگان