In touch with Diverse Iranian Community

جنبش فراگیر «وال استریت» به ونکوور رسید


Oct.15-Van-300x180 جنبش فراگیر «وال استریت» به ونکوور رسید


 «اگرچه در بی‌سی غول مالی مانند گلدمن ساچز نداریم، اما دولتی داریم که پول را به طرف ثروتمندان کانالیزه می‌کند»


نگارش: اتن بارون (روزنامه پراوینس – ۱۲ اکتبر ۲۰۱۱)


ترجمه محسن صفاری ـ ونکوور


پول می‌خواهید؟  به اندازه کافی پول برای رفع نیازهای اساسی یا بررسی جلوگیری از رویهم انباشتن بدهی ندارید؟  در این استان همه همدرد شما نیستند.


جنبش اشغال ونکوور، نسخه خانگی جنبش اشغال وال استریت، قرار است از روز شنبه ۱۵ اکتبر، حرکت خود را شروع کند و تا مدتی نامعلوم به کار خود ادامه دهد.  و اگرچه بریتیش کلمبیا غولی مانند گلدمن ساچز ندارد، اما دولتی در بی‌سی داریم که عملکردی بسیار مؤثر در سرازیر کردن پول به جیب ثروتمندان داشته است.


برابر با گزارش مرکز کانادائی Policy Alternatives (CCPA) در سال ۲۰۱۰، یک درصد بالای خانوارهای ثروتمند بی‌سی، به طور متوسط درآمدی معادل ۰۰۰/۸۲۰ دلار به جیب زده‌اند.  درآمد همین یک درصد در سال ۲۰۰۰ برابر با ۰۰۰/۶۰۲ دلار بوده است. این افزایش ۳۶ درصدی دوبرابر نرخ تورم در این دوره ده ساله بوده است.


CCPA در بررسی خود مالیات‌های پرداختی افراد – مالیات بردرآمد، فروش، سوخت کربنی، مایملک، حق بیمه MSP – را به عنوان بخشی از درآمد خانوار به حساب آورد.  در سال ۲۰۰۰ مالیات دریافتی از گروههای مختلف درآمد دارای نرخی نسبتا مناسب بود و خانوارهایی که ۱۰ درصد بالای صاحبان درآمد را تشکیل می‌دادند اندکی بیشتر مالیات می‌پرداختند.  اما پس از بخشودگی‌های مالیاتی به وسیله دولت استانی خانوارهایی که ۲۰ درصد بالای صاحبان درآمد را تشکیل می‌دادند، در واقع از نرخ مالیات بردرآمد کمتری نسبت به ۸۰ درصد بقیه خانوارها بهره می‌بردند.


این بخشودگی‌های مالیاتی سالیانه ۴۱۰۰۰ دلار به جیب خانوارهایی که در یک درصد بالای درآمد قرار داشتند، برگرداند، لذا عمده ۰۰۰/۵۰ دلار حق عضویت سالانه آن‌ها را در کلوپ Posh Arbutus تأمین می‌کرد.  بی‌خود نیست که عضویت در این کلوپ لیست انتظاری دارد.  اما ده درصد بالای درآمد، هر یک ۹۲۰۰ دلار کسب کردند.  خانوارهای کم درآمد بخشودگی مالیاتی ناچیز ۲۰۰ دلار در سال داشتند در حالی که طبقه متوسط ۱۲۰۰ دلار به ازای هر خانوار دریافت کرد، مبلغی که به سختی پول بیمه یک ساله یک اتوموبیل با ۱۰ سال عمر را تأمین می‌کرد.


آن چه که در پی تغییرات در رژیم مالیاتی به وسیله دولت استانی پدید آمد، چرخش از اتکاء بر مالیات بر درآمد به مالیات‌های «واپس‌گرایی» بود که مردم عادی بریتیش‌کلمبیا را در مضیقه مالی قرار داده اما برای صاحبان درآمد بالا، پر برکت بوده است.  در دهه منتهی به سال ۲۰۱۰ سهم درآمد دولت بی‌سی از مالیات بر درآمد اشخاص به میزان یک سوم سقوط کرده و به ۲۷ درصد رسیده، اما درآمد حاصل از مالیات بر فروش بالا رفته و به ۲۸ درصد بالغ شده است.  تا سال ۲۰۱۰ پرداختی خانوارهای ساکن بی. سی بابت حق بیمه MSP مبلغی بیش از آن چه بود که صاحبان تجاری بابت مالیات بر درآمد شرکت‌های سهامی پرداخت کردند.


یکی از اولین اقدامات دولت لیبرال پس از مستقر شدن کاهش ۲۵ درصدی نرخ مالیات بر درآمد اشخاص و کاهش سه درصدی نرخ مالیات شرکت‌های سهامی در سال ۲۰۰۱ بود.


گزارش CCPA می‌گوید: «این گونه بخشودگی‌های مالیاتی خیلی زیاد در اوایل دهه گذشته، علت اصلی کلیه پس‌اندازهای ناشی از بخشودگی مالیاتی در رده‌ی فوقانی طیف درآمد بود.»


یک نظرسنجی بوسیله Harris Decima، که به سفارش بانک CIBC انجام شد می‌گوید؛ تنها ۴۸ درصد از اهالی بریتیش کلمبیا که بدهی دارند معتقدند در بازپرداخت بدهی‌شان پیشرفت داشته‌اند.  این رقم برای بدهکاران مشابه در کل کانادا ۶۱ درصد است.  تقریبا یک چهارم بدهکاران در بی‌سی می‌گویند موقعیت‌شان برای بازپرداخت بدهی «بسیار ضعیف» یا «ضعیف» است.  ۴۴ درصد از بدهکاران بی‌سی می‌گویند برای بازپرداخت بدهی خود ناچار از فداکاری‌اند.


سازمان دهندگان حرکت اشغال ونکوور مانند معترضین وال استریت مدعی‌اند که نماینده «۹۹درصد» مردمند.  به نظر می‌رسد محاسباتشان پُر بی‌راه نمی‌رود.

پاسخ دهید

مشاهدهٔ قبل از ارسال

نمایش متن بعد از ارسال