In touch with Diverse Iranian Community

دنيا همه پرگارم

0 66

 

دل برده‌ای و خواهی، دست از تو که بردارم؟

زين در نروم بيرون، تا از تو طلبکارم !

ديدند رقیبان چون، شعرم به تو می‌بالد

بستند کمر با هم، در اذيت و آزارم !

گفتند که تنهایی، چون نقطه ميانِ ما

گفتم که منم مرکز، دنيا همه پرگارم !

گفتند چه داری تو، از شوکتِ اين هستی؟

من در تو نگه کردم، يعنی همه را دارم !

در غلغل غوغاشان، ديدم که چه تنهايند

در غايتِ تنهايی،  ديدم که چه بسيارم !

تا شادی و نيکويی، در شأن و پسندِ توست

جز خنده نخواهم کرد، جز نيک نپندارم

در حمله‌ی هر توفان، می‌خندم و می‌رقصم

چون عشقِ تو امضا کرد، پيروزی آثارم !

 

شعرِ تو پگاه چون ره، در خانه‌ی دل‌ها برد؟

« بهتر که بپرسيد از شعرِ ترِ طرارم !»

 

پاسخ دهید

مشاهدهٔ قبل از ارسال

نمایش متن بعد از ارسال