In touch with Diverse Iranian Community

رای آری سازمان ملل به «کشور فلسطین»

شهرگان: دیروز پنجشنبه (۲۹ نوامبر)، روز رای گیری مجمع عمومی‌ سازمان ملل در مورد به رسمیت شناختن فلسطین به ‏عنوان یک کشور عضو (عضو ناظر) سازمان ملل بود. این روز از طرف تشکیلات فلسطین درست مترادف با روزی ‏انتخاب شده بود که مجمع عمومی‌ سازمان ملل، درسال ۱۹۴۷، تقسیم سرزمین فلسطین را که تحت کنترل دولت ‏انگلستان بود به دو دولت عرب و یهودی توصیه کرد.‏ بنا به گزارش رادیو فردا؛ این طرح در میان شور و هیجان و کف زدن‌های ممتد اعضای خود، با رای موافق ۱۳۸ کشور، ۹ رای مخالف و رای ممتنع ۴۱ کشور، فلسطین را برای نخستین بار در تاریخ خود و ۶۵ سال پس از پذیرش کشور اسرائیل، به جایگاه دولت ناظر غیر عضو ارتقای مقام داد. این روز تاریخی، مقدمه استقلال کشور فلسطین تلقی می‌شود.

251499-01-09 رای آری سازمان ملل به «کشور فلسطین»

اگرچه واکنش‌های احزاب و به ویژه حزب حاکم کانادا را باید در هفته آینده دنبال کرد، اما مواضع دولت کانادا و احزاب مخالف دولت روز پیش از رای گیری در این زمینه چگونه بود؟

‏۱. استفن هارپر نخست نخست وزیر محافظه کار کانادا که با این رای گیری مخالف است، در توجیه مخالفت خود با این ‏رای گیری و طرفدارای از اسرائیل علیرغم رای مثبت فرانسه و بسیاری از دیگر کشور‌های اروپایی چنین گفت: "ما ‏طرفدار راه حل دو دولت در این منطقه هستیم. این راه حل در عمل به واقعیت نمی‌‌پیوندد مگر آن که تشکیلات خود ‏گردان فلسطین به میز مذاکره باز گردد و بتواند به یک توافق جامع صلح با اسرائیل برسد".‏

همراه با کانادا، آمریکا و اسرائیل به شدت مخالف قطعنامه سازمان ملل هستند و دولت محافظه کار آلمان نیز اعلام ‏کرده است که به قطعنامه رای مخالف خواهد داد. وزیر خارجه انگلستان ویلیام هیگ گفت دولت او از شرکت در رای ‏گیری خودداری خواهد کرد.‏

‏۲. رهبر حزب ان دی پی‌، حزب مخالف رسمی‌ دولت، تام موکیر این قطعنامه را درخواستی منصفانه از طرف فلسطینیان ‏دانست و از دولت به خاطر دادن رای مخالف انتقاد کرد. ‏

او گفت: «آنچه ما از سوی‌‌ کانادا، تحت دولت محافظه کار داریم عبارت است از منفی‌ نگری، سرزنش، حمله، و تهدید. ‏ما خواهان آن هستیم که دولت کانادا نقش سازنده، همانند  نقشی‌ که زمانی‌ با افتخار در صحنه جهانی‌ داشتیم، بازی کند. ‏تحت دولت محافظه کار اقای هارپر، ما دیگر دارای نقش سازنده نیستیم».‏

‏۳. رهبر موقت حزب لیبرال اقای باب ری گفت حزب او از این قطعنامه در سازمان ملل پشتیبانی نمی‌‌کند اما پیش بینی‌ ‏می‌‌کند قطعنامه تصویب شود.‏

‏«بله، البته این قطعنامه طوفانی به پا خواهد کرد،……اما صراحتا باید گفت این قطعنامه ما را به جایی‌ نمی‌‌برد. موضوع ‏کلیدی، نشاندن این دو طرف روبروی یکدیگر و گفتگو در مورد مذاکره است.»

لذا باید گفت در این زمینه موضع اقای ری تفاوت چندانی با نظر اقای هارپر ندارد. ‏

اما باید پرسید مگر مذاکره برای بده و بستان به منظور رسیدن به توافق نیست؟ به راستی‌ برای اقای محمود عباس، پس ‏از این همه مذاکره و دادن امتیاز، دیگر چه چیزی باقی‌ مانده است تا به عنوان امتیاز به دولت اسرائیل بدهد تا شاید در ‏مقابل چیزی بگیرد؟ مگر او تعهد نداده است تا وقتی‌ بر سر کار است از هر گونه انتفاضه (مقاومت در برابر اشغال ‏گران) جلوگیری کند؟ و مگر پلیس و سازمان اطلاعات او برای این کار را دولت‌های اسرائیل و کانادا آموزش نمی‌‌دهند؟

[گزینش شده با استفاده از منبع سی‌ بی‌ سی]‌‏

پاسخ دهید

مشاهدهٔ قبل از ارسال

نمایش متن بعد از ارسال