آشیان / ادبیات / سه شعر از علیرضا روشن

سه شعر از علیرضا روشن

Rowshan سه شعر از علیرضا روشن

 

1

ما شعر می‌گوییم

ما

که نمی‌توانیم زندگی کنیم

ما شعر می‌گوییم …

2

جای لب‌هایت

سیگار می‌گذارم

جای خودم

سیگار را آتش می‌زنم

3

تا باد را ببینند
تکان‌تکان ِ پرده را نشان می‌دهم
تا تو را ببینند
جان ِ فرسوده‌ام را

4

 …   کاش سرخی لب هایمان

                  از انار دانه بود و از زعفران

نه از خون ریخته ی کبوتران و قمریان

کاشکی پیشانی مان

صحن مسجدی بود

و لب هایمان

کبوتر بچه گانِ چاهی

و کبوترها در صحن ها آرام می گرفتند

اما دریغ

که لاله ها

        در خاک بی روح ما

                                 تعلیم کشتار کردند

                                                      نه تدریس ظرافت   …

 

5

 

 به آدمی

اسب سواری را

شلاق اگر نزنند

نمی دود

به خفت ِ علف / گردن کج می کند

6

 

لبی را که تابوت می برد

دریاب مرا

همچون کفن که مرده ای را

مرا و لبم را دریاب

     پیش از آن که کفن مرا و لبم را

درباره شهرگان

پیشنهاد خوانش

گرافیتی‌های «مسعود کاظمی؛ زندانی آزادی بیان» در تهران

گرافیتی‌هایی از مسعود کاظمی، روزنامه‌نگارِ زندانی به جرم اندیشه، که برای مصادیق آزادی بیان در …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *