صفحه را انتخاب کنید

طنزی برای کوید

بر آمد شروری ز ووهان چین      

که نتوان بدیدش با ذره بین

نه گرزی بدست داشت نه شمیشر تیز     

ولی همچو قوم مغول خون ریز

چنان حمله ورگشت به برنا و پیر         

هزاران بشر شد به دستش اسیر

زترسش نسشتند در خانه ها            

 به هم ریختند کل برنامه ها

ز ووهان برون آمد آن نابکار          

شدی پشت ماهان به نرمی سوار

فرود آمدی توی ایران و قم             

زقم رفت تهران و پاریس و رم

به اول همه ساده پنداشتند               

و اندیشه های بدی کاشتند

ندادند بهایی به گفتار علم               

توسل نمودند به وِرد و طلسم

چو شد نا خردمندگی آشکار              

بکشت از بشر عده ای بیشمار

نهان کی توان کرد کشتار را          

سیه روزی و درد بیمار را

نشد هیچ وردی حریفش بدان         

نماند مکتب و از کتابت نشان

ببستند طلاب درس و کلاس          

نمانده به کس هیچ هوش و حواس

همه خواب بودند بسی سالها           

نبودی خرد توی گفتارها

گروهی اطبا خود ساخته              

هزاران لقب بر خود آراسته

به بیمار  رنجور برای شفا          

سفارش دهند دود عنبر نسا

اگر دوست داری بمانی مصون    

بمال روغنی از بنفشه به ک…..

خدایا رهایم کن از جهل و زور    

بدار از دروغ و خرافات دور

کمی عقل بگذار در این مغزها    

که شاید رها گردند  از رنجها

ز ویروس آمد بسی دردها        

برفتند از کف زن و مردها

رهایی نباشد بشر را ز شر        

گر ایشان رود شاید آید دگر

به اخلاق و دانش گرآراستیم      

به شادی فزون و ز غم کاستیم

علیرضا معین

اسفند ۱۳۹۸

نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

تازه‌ترین نسخه دیجیتال شهرگان

ویدیویی

بارگذاری...

آرشیو شهرگان