In touch with Diverse Iranian Community

لایحه‌ی پارلمان کانادا؛ پژواک فریادهای فروخورده‌ی هزاران زندانی سیاسی قتل‌عام شده در تابستان۱۳۶۷

0 16

” این مجلس کشتار جمعی زندانیان سیاسی ایران در تابستان ۱۳۶۷ را جنایت علیه بشریت قلمداد کرده و آنرا محکوم می کند  و در بزرگداشت یاد آنهایی که در گورستان دسته جمعی خاوران و دیگر گورهای دسته جمعی ایران به خاک سپرده شده اند ، روز اول سپتامبر را روز همبستگی با زندانیان سیاسی ایران اعلام می دارد.”

khavaran

به همت و تلاش خستگی ناپذیر کمپین “قتل عام ۸۸ ” ، روز چهارشنبه پنجم ژوئن ۳ ۲۰۱ پارلمان کانادا لایحه‌ی زیر را به اتفاق آرا به تصویب رساند:

«این مجلس کشتار جمعی زندانیان سیاسی ایران در تابستان ۱۳۶۷ را جنایت علیه بشریت قلمداد کرده و آنرا محکوم می کند  و در بزرگداشت یاد آنهایی که در گورستان دسته جمعی خاوران و دیگر گورهای دسته جمعی ایران به خاک سپرده شده اند ، روز اول سپتامبر را روز همبستگی با زندانیان سیاسی ایران اعلام می دارد.»

همچنین در این روز پارلمان انتاریو درکوینز پارک تورنتو نیز با حضور ده‌ها ایرانی شاهد یک رویداد مهم در باره ایران بود.  در این روز خانم دکتر هلنا جکسک نماینده انتاریو از شمال ریچموند هیل، بیانیه‌ای در محکوم کردن جمهوری اسلامی و همدردی با قربانیان جنایات رژیم ایران به‌ویژه قربانیان قتل‌عام سال ۱۳۶۷ به شرح زیر خواند:

 «تابستان امسال بیست و پنجمین سالگرد کشتار زندانیان سیاسی در ایران است. در تابستان ۱۹۸۸، هزاران زندانی سیاسی بدون محاکمه اعدام شدند. تخمین های محتاطانه نشان می‌دهد که حدود ۵۰۰۰ زندانی سیاسی ایرانی در طول این مدت جانشان را از دست دادند.
ا
رزیابی‌های مستقل حقوقی بسیاری به این نتیجه رسیدند که این کشتار طبق حقوق بین الملل، جنایت علیه بشریت است.
آنهایی که این جنایات را مرتکب شدند، هرگز محاکمه نشدند، و بازماندگان قربانیان در انتاریو ، و  در سراسر جهان، منتظر عدالت هستند.
 ما می‌خواهیم مردم حوزه‌های انتخاباتی ما بدانند که ما حمایتشان می‌کنیم.
امروز لایحه قتل عام  تابستان ١٩٨٨ به عنوان جنایت علیه  بشریت در پارلمان کانادا مطرح شده و امیدوارم که به رسمیت شناخته شدن این جنایت توسط پارلمان فدرال کمی از دردهای ایرانیان در سراسر کانادا را  التیام بخشد.»

در همین نشست به پیشنهاد دکتر رضا مریدی برای ادای احترام به زندانیان قتل عام شده در سال شصت و هفت یک دقیقه سکوت درخواست و اجرا شد .

این دو رویداد  را می توان به نوعی پژواک فریادهای فروخورده ی هزاران زندانی سیاسی ایران دانست که تابستان بیست  پنج سال پیش ، به صورت سران جمهوری اسلامی ایران تف کردند ؛ مرگ را به بازیچه گرفتند و سرفراز از دالانهای  مرگ گذ شتند  و در رویش فردا جاودانه شدند.

[مادران صلح]

پاسخ دهید

مشاهدهٔ قبل از ارسال

نمایش متن بعد از ارسال