In touch with Diverse Iranian Community

معرفی کتاب- معرفی نویسنده – صدای نویسنده

کتاب بندباز آماتور- نوشته ساسان قهرمان، چاپ نخست، ناشر: افرا، سال 1395/2016 - 410 صفحه چاپ کاغذی

1 566

در قسمت “معرفی کتاب/معرفی نویسنده” در مجلهء شهرگان،  می کوشیم  آثاری از نویسندگان ایرانی و غیر ایرانی را معرفی کنیم. از آن جهت که قصد این بخش نقد این آثار نیست، در کنار بخشهایی از این آثار، نقد و نظرات دیگر خوانندگان این آثار را در اختیار شما قرار می دهیم.  همچنین در این بخش فرصتی برای خوانندگان و دوست داران این آثار یا نویسندگان فراهم آورده ایم تا بخشی از کتاب معرفی شده  را با صدای خود مولف بشنوند.
– ساره سکوت

—————————-
ساسان قهرمان، تحصیل‌کرده‌ی هنرهای نمایشی (گرایش بازیگری و کارگردانی) دانشکده‌ی هنرهای زیبا- دانشگاه تهران، و ادبیات انگلیسی و جامعه‌شناسی – دانشگاه یورک، از ۱۹۸۴ ساکن تورنتو است.

در طول دوران اقامتش در کانادا،  قهرمان بنیانگذار و مدیر «نشر افرا»، مدیر و سردبیر نشریه‌ی فرهنگی – اجتماعی «سپیدار»، آموزگار ادبیات داستانی در فرهنگخانه‌ی ایرانی و کافه رنسانس آکادمی، از گردانندگان باشگاه ادبی واژه، سردبیر نشریه‌ی دوزبانه‌ی  اینترنتی «گذار»، سخنگوی انجمن نویسندگان ایرانی در کانادا، و نماینده‌ی هیئت دبیران کانون نویسندگان ایران در تبعید در آمریکای شمالی  بوده است. به قلم قهرمان تا کنون چهار رمان، سه مجموعه شعر، یک مجموعه مقاله، و یک کتاب درسی برای آموزش زبان و ادبیات فارسی به دانش‌آموزان دبیرستانی (طرح، تالیف و ویرایش) همراه با چندین داستان کوتاه و مقالات متعدد در نشریات و وبگاه‌های فارسی منتشر شده است.

 گذشته از تجربه‌های بازیگری و کارگردانی در ایران، در سال‌های اقامتش در کانادا نیز چندین نمایش، از جمله «مجلس سهراب ‌کشی» (بر اساس شاهنامه)، «میراث» (بهرام بیضایی)، «زنی با سگ ملوسش» (بر اساس نمایش «بازی یالتا» / برایان فرایل/ و داستانی به همین نام از چخوف) و «خرده جنایت‌های زن و شوهری (اریک امانوئل شمیت) را روی صحنه برده است و در چند نمایش دیگر، از جمله «جانشین» و «ماجرای ناموس‌پرستان (غلامحسین ساعدی)، «آهای کی اونجاست؟» (ویلیام سارویان)، «آسید کاظم» (محمود استاد محمد)، «یک دقیقه سکوت» و «برهان»  (محمد یعقوبی)، و دو فیلم بلند («میترا» و «بوف کور» / مزدک تائبی) و دو فیلم کوتاه ایفای نقش کرده است.

در سال‌های اخیر او به آموختن و تجربه‌ی عکاسی (به‌ویژه ژانر «عکاسی خیابان / Street Photography» روی آورده است و آثارش در چند نمایشگاه، از جمله جشنواره‌ی بین‌المللی عکس استانبول در بخش «شهرهای جهان» (استانبول- ۲۰۱۴) و فستیوال بین‌المللی عکس کانتکت (تورنتو – ۲۰۱۵)  و گالری آرتا در تورنتو به‌نمایش در آمده و در کتاب سال ۲۰۱۵ World Street Photography منتشر شده است.

——–

تازه‌ترین رمان ساسان قهرمان، «بندباز آماتور»، همراه با چاپ پنجم «گسل» و چاپ دوم «کافه رنسانس» و مجموعه‌ی شعر «هفده روایت مرگ» در تابستان ۲۰۱۶ منتشر شد.

چاپ اول نخستین رمان ساسان قهرمان، «گسل»، در بهار ۱۹۹۵ منتشر شد و بلافاصله با استقبال خوانندگان و منتقدان روبه‌رو شد وجای ویژه‌ای را در ادبیات داستانی ایرانی در مهاجرت به خود اختصاص داد. در کنار آثار  برجسته‌ای که در دو دهه‌ی اخیر در خارج از کشور منتشر شده است، «گسل» در جایگاه نخستین اثرِ داستانیِ بلندِ فارسی در آن دوران نشست که به مهاجرت/ تبعید و مهاجران/ تبعیدیانِ آن نسل، از منظرِ وجود، هویت، تجربه‌ها ودیدگاه‌های خودِ آنان می‌نگریست؛ نه از زاویه‌ی پیش‌داوری‌ها و داوری‌های دور و ناآشنا. اغلب منتقدان آن را در زمره‌ی بهترین آثار داستانی فارسی در این دوران ارزیابی کردند و این داوری، سپس با انتشار «کافه رنسانس» بار دیگر مورد تایید قرار گرفت. به‌گفته‌ی نویسندگان و منتقدان متعدد از جمله نسیم خاکسار، اسد سیف و رضا براهنی، «ساسان قهرمان در آثار خود به چهره‌ی آدم‌های این نسل می‌پردازد و همراه با توجه ویژه به به جنسیت اجتماعی و فرهنگی «زن» و تحول او، زن و مرد مهاجر را موضوع اصلی رمان‌های خود قرار می‌دهد و می‌کوشد تا مسایل عمده‌ی انسان مهاجر این دوران (مهاجرت، تداخل زبانی، خانواده، گسست، گذشته و آینده، و ..) را قصوی کند.»

ساسان قهرمان در پیشگفتاری بر چاپ پنجم «گسل» درباره‌ی «بندباز آماتور» نوشته است:
«با وجود تمام پیوندها، تفاوت‌هایی جدی در فرم و تکنیک‌های روایت بین «کافه رنسانس» و «به بچه‌ها نگفتیم» با «گسل» وجود دارد، اما «بندباز آماتور» از این زاویه به فرم و بیان و صدای «گسل» بازگشته است. فکر می‌کنم نادانسته و ناخوادآگاه، پیوندی هم میان نامِ آن‌ها هست؛ و چه بسا با پنجمی، رمانِ هنوز ناتمامم: «تدفین»؛ قصه‌هایی، قدم به قدم، از نسلی در «این گسل که خود ماییم».

روایت «بندباز آماتور» در دهه‌ی نخست سال ۲۰۰۰ در تورنتو رخ می‌دهد و در کنار شخصیت‌های اصلی آن، مریم رازی (استاد علوم سیاسی دانشگاه یورک)، شمیم باران (نمایشنامه‌نویس و کارگردان تئاتر) و شیرین (دانشجو)، از سه نسل، همراه با شخصیت‌های دیگری از ملیت‌های مختلف، چهره‌‌ای آشنا از دغدغه‌ها، افت و خیزها، گسست‌ها و پیوندهایی گزیر و ناگزیر از فردیت و جمعیت «ما» در جامعه‌ای بحران‌زده و چند سویه به‌دست می‌دهد.

———-

 قول و نظرهایی درباره‌ی «گسل»:

  • گسل را می‌توان یکی از بهترین رمان‌های دوران اخیر ارزیابی کرد (رضا علامه‌زاده)
  • نویسنده‌‌ی گسل رمانی با ساختار مدرن و تار و پودی زیبا آفریده است (مجید روشنگر)
  • گسل بهترین کتابی‌ست که در سال‌های اخیر خوانده‌ام (جواد مجابی)
  • برخلاف بسیاری از دیگر نویسنده‌های مرد ایرانی، نویسنده‌ی گسل جنبه‌های متنوع هویت زنانه را در نظر می‌گیرد و به جنسیت اجتماعی و فرهنگی زن و تحول او توجه می‌کند. (بکری تمیزی)
  • گسل یکی از نمونه‌های خوب و موفق ادبیات مهاجرت است. (رضا فرخفال)
  • گسل از معدود آثار موفق و هوشمندانه‌ی ادبیات مهاجرت ایرانی است (نازی عظیما)
  • درباره‌ی گسل می‌توان تعبیری را به‌کار گرفت که منتقدی فرانسوی درباره‌ی کیارستمی گفته‌است: در آن ابژکتیویته یعنی بنیان هنر مدرن حضور دارد. (نادر بکتاش)
  • ساسان قهرمان هم در گسل و هم در کافه رنسانس به چهره‌ی آدم‌های این نسل پرداخته است. نگاه کاوش‌گرانه و تیزی دارد و به جهان و آینده با همه‌ی پریشانی، مسلط، روشن و امیدوار نگاه می‌کند. (نسیم خاکسار)
  • همین دو رمان گسل و کافه رنسانس کافی ست تا جای ویژه‌ای در ادبیات تبعید برای نویسنده‌اش محفوظ دارد. (اسد سیف)
  • رمان‌های گسل و کافه رنسانس را نشانه‌ی تحول ادبیات مهاجرت می‌بینم و خوشحالم که چنین آثاری به فارسی منتشر شده است. (پرویز همایون‌پور)
  • بیان نویسنده‌ی گسل پاکیزه و شسته رفته است و آثارش نویدبخش (داریوش آشوری)
  • گسل یکی از امروزی‌ترین و اینجایی‌ترین آثار ادبی دوران اخیر و گامی به‌جبو در ادبیات مهاجرت است. (حسام صارمی)

قول و نظرهایی درباره‌ی «کافه رنسانس»:

  • کافه رنسانس یکی از بهترین رمان‌هایی‌ست که در این چند سال خوانده‌ام. این رمان و گسل کافی ست تا جای ویژه‌ای در ادبیات تبعید برای نویسنده‌اش محفوظ دارد. (اسد سیف)
  • باید به نویسنده‌ی کافه رنسانس تبریک گفت. زبان رمان شاعرانه، روان و جذاب است و سراسر کتاب سرشار از تفکرات ظریف درباره‌ی زندگی ایرانیان مهاجر. از این که چنین رمانی به فارسی نوشته شده خوشحالم. (پرویز همایون‌پور)
  • ساسان قهرمان هم در گسل و هم در کافه رنسانس به چهره‌ی آدم‌های این نسل پرداخته است. نگاه کاوش‌گرانه و تیزی دارد و به جهان و آینده با همه‌ی پریشانی، مسلط، روشن و امیدوار نگاه می‌کند. (نسیم خاکسار)
  • کافه رنسانس را با لذتی بی‌نهایت خواندم. وقتی نویسنده‌ای به مسایل و مشکلات عمیق اجتماعی و فرهنگی به این صورت جدی و عمیق می‌پردازد، تحسین برانگیز است. (مریم غفوری)
  • زن و مرد مهاجر موضوع اصلی رمان‌های ساسان قهرمان است. او در رمان‌هایش عملن با این مسایل (مهاجرت، تداخل زبانی، خانواده، و ..) طرف شده تا آن‌ها را قصوی کند. تمهیدات فنی در کافه رنسانس قوی‌تر است و من آن را بر رمان اولش ترجیح می‌دهم. (رضا براهنی)
  • کافه رنسانس گام بلندی پس از گسل است که خود، گام بلندی در ادبیات داستانی مهاجرت بود. (حسام صارمی)

 آنچه در این قسمت می شنوید، دو بخش از رمان بندباز آماتور است:

در ادامه این مطلب برخی ازعکس‌های ساسان قهرمان را ببینید:

ساسان قهرمان را در این آدرس‌ها دنبال کنید:

www.digaranegi.com
1-647-522-9414
sasang@digaranegi.com
https://www.flickr.com/photos/gsasan/
http://www.facebook.com/CRAcademy

 

1 نظر
  1. Sareh Sokoot نظر کاربری

    Sasan Ghahreman 🌹

پاسخ دهید

مشاهدهٔ قبل از ارسال

نمایش متن بعد از ارسال