In touch with Diverse Iranian Community

ناصر بیات پناهجوی ایرانی در کوکیتلام خودکشی کرد

0 19

شهرگان: یک پناهجوی ایرانی به نام ناصر بیات، پس از ۳۳ سال انتظار، خبر ردی وضعیت پناهدگی‌اش را از اداره‌ی مهاچرت کانادا ‏دریافت کرد. او پس از دریافت این خبر با زدن رگ دست خود، اقدام به خودکشی کرد که پس از انتقال به بیمارستان کلمبیا نیووست ‏منتستر، از خطر مرگ نجات یافت. این دومین مورد از خودکشی ایرانیان متقاضای پناهندگی در ونکوور است که طی کمتر از ۶ ماه، ‏صورت گرفته‌است. در ماه دسامبر سال ۲۰۱۲ یک پناهجوی ایرانی دیگر به نام حسین بلوجی با پرتاب خود به زیر ریل قطار در ایستگاه ‏کامرشیال ونکوور، جان خود را از دست می‌دهد. ‏

shutterstock_13400506

شنیده‌ها حاکی از این است که ناصر بیات روز بعد در بیمارستان دیده نمی‌شود و بر اساس شواهد، احتمال دارد که از بیمارستان به زندان ‏اداره مهاجرت برده شده باشد تا حکم اخراج او به ایران اجرا شود. ‏
خانم مژده شهریاری که اخیراً وکالت او را پذیرفته است، به‌دلیل محرمانه‌بودن پرونده‌ی موکل خود، اطلاعاتی در اختیار شهروند بی‌سی ‏قرار نداد و تنها این خبر را تائید کرد. ‏
بر اساس شنیده‌ها، ناصر بیات یکی از اعضای قدیمی کنفدراسیون دانشجویی خارج از کشور بود که از سال ۱۹۸۰ در خارج از ایران به ‏سر می‌برد ولی در تمام این مدت، نتوانست پناهندگی بگیرد.‏
او یک‌بار در سال ۱۹۹۰ به ایران بازمی‌گردد و دستگیر می‌شود. بیات پس از بازجویی و شکنجه در ایران و احضارهای متعدد، سرانجام ‏پس از ۲ سال موفق می‌شود تا از ایران فرار کند و تا سال ۲۰۰۱ در کشورهای اروپایی به سر می‌برد. ‏
او در حالی در سال ۲۰۰۱ وارد کانادا می‌شود که از اختلال روانی رنج می‌برده‌است. وی مدتی نیز در اتریش به دلیل بیماری ‏PTSD
بستری بود و پرونده‌ی وی به عنوان بیمار دارای اختلال روانی ثبت می‌شود. ‏
وی در دادگاه اول در کانادا دچار تزلزل روانی می‌شود و نه وکیل و نه قاضی دادگاه بیماری او را متوجه نمی‌شوند. در نتیجه در ‏
در دادگاه دچار اضطراب شدید می‌شود و نمی‌تواند گذشته‌اش را درست توضیح بدهد.‏
در حالیکه این نوع افراد می‌توانند فرد دیگری را با خود به دادگاه ببرنند تا به جای او حرف بزند. در نتیجه در دادگاه اولیه مردود می‌شود.‏
ناصر بیات در سال ۲۰۰۲ با یک خانم کانادایی ازدواج می‌کند و از طریق او به عنوان همسر تقاضای اقامت می‌کند. وکیل او که در سال ‏‏۲۰۰۴ برای او تقاضای اقامت می‌کند، جوابی به او داده نمی‌شود. در همان سال‌ همزمان براساس دلایل بشردوستانه اقدام می‌‌کند. ‏
در سال ۲۰۰۷ صاحب فرزند می‌شود و فرزند دخترش عقب مانده است. در سال ۲۰۰۹ تقاضای همسرش مبنی بر اقامت وی در کانادا، رد ‏می‌شود. او اکنون دارای همسر و فرزند دختر ۶ ساله است ولی دختر او هنوز مثل کودک ۶ ماهه نیاز به دریافت غذا دارد و نمی‌تواند ‏خودش از عهده خوردن غذایش برآید. ‏
همسرش بعد از زایمان نتوانست بچه را نگهداری کند و نگهداری اصلی فرزند با پدر یعنی ناصر بیات بوده‌است و تمام زندگی و دلخوشی ‏ناصر همین فرزند دختر می‌شود. مشکلات روانی و فیزیکی بیات ادامه می‌یابد و سرانجام در نوامبر ۲۰۱۲ به عنوان معلول به حساب ‏می‌آید اما کماکان پس از ۳۳ سال هنوز موقعیت اقامتی نامشخص دارد. ‏
ناصر بیات صبح روز سه‌شنبه ۷ ماه می ۲۰۱۳، در خانه‌اش در شهر کوکیتلام، رگ دست خود را می‌برد ولی پس از انتقال به بیمارستان ‏نجات می‌یابد. از سرنوشت وی مبنی بر اخراجش به ایران تا آخرین ساعاتی که هفته‌نامه شهروند بی‌سی به زیر چاپ می‌رفت، خبری ‏دریافت نشده‌است.‏

پاسخ دهید

مشاهدهٔ قبل از ارسال

نمایش متن بعد از ارسال