In touch with Diverse Iranian Community

نسرین ستوده پیروز شد اما ما پیروز نشدیم

0 12

شادی، شادی می‌آورد یا باید بیاورد. شادی شما مبارک است، هرچند دریغ از خلاقیتی که نداشته‌اید و هی تکرار کرده‌اید: «نسرین ‏ستوده، ستودنی است» اما باز هم شادی شما مبارک است. با این وجود بعد از یک روز و تا همین حالا، بعد از این همه ساعت که ‏شادی شما را نگاه کرده‌ام و خواسته‌ام همراه شما شاد باشم، باید بنویسم خبر بدی برای شما دارم: نسرین ستوده به جای همه‌ی ما ‏مقاومت کرد اما به جای همه‌ی ما پیروز نشد. ‏

نسرین ستوده پیروز شد اما ما پیروز نشدیم. ما حتی شکست هم نخوردیم. ما کاری نکردیم که حتا شکست بخوریم. پس با پیروزی ‏نسرین ستوده عکس یادگاری نیندازیم. نسرین ستوده هنوز یگانه سوژه‌ی این مقاومت است. ما سوژه نیستیم، ما نیستیم اصلاً، ما ‏در خودمان مچاله و هیچ. ما با شادی برای پیروزی نسرین ستوده، در سوگ خودمان شادی کرده‌ایم. در سوگ خودمان و وضعیتی ‏که در آن گرفتاریم. آنجایی که با افتخار می‌نویسیم: «هیچ کاری نمی‌کنم و ادعایی هم ندارم» و شرم حتا نمی‌کنیم. با این همه حالا ‏می‌دانیم که می‌شود پیروز شد، می‌دانیم مقاومت ممکن است، می‌دانیم چیزی برای شدن باقی مانده است. چیزی باقی مانده است*‏

‏—————-
* آن زنانی که برای دفاع از نسرین ستوده از خانه‌هایشان بیرون آمدند و نشان دادند هنوز می‌توان در جایی «جمع» شد، طبعاً ‏شامل این نوشته نمی‌شوند و کسان دیگری شاید.‏
‏[فیس‌بوک هژیر پلاسچی]‏
 

پاسخ دهید

مشاهدهٔ قبل از ارسال

نمایش متن بعد از ارسال