In touch with Diverse Iranian Community

پیام رضا علامه‌زاده

دوستان نازنین!

Reza-Allamehzadeh پیام رضا علامه‌زادهتقریباً مطمئنم، کسانی که الان در این سالن جمع هستند و برای بزرگداشت نسیم خاکسار گردهم آمدند، از نسل من نیستند.  از نسل جوانی هستند که با قصه‌های نسیم، با نوشته‌های نسیم بزگ شدند.  و فکر می‌کنم که بسیار و بسیار از نسیم آموخته‌اند.  از محبت، از عشق به هم‌نوع، از عشق به وطن و از عشق به همدیگر که در قصه‌های نسیم موج می‌زند.  حتی تند‌ترین مقالات سیاسی نسیم خاکسار مملو از انساندوستی، نجابت در نگاه به دیگران و صمیمیت هست.  این البته فقط، نسل شما و نسل آینده نیست که این درس شریف را از کارهای نسیم می‌گیره.  من هم که هم‌نسل خودش هستم و هم‌سن و سال‌اش هستم از او بسیار آموختم و درس گرفتم.  من گمان می‌کنم هم‌نسل‌های من بسیار ند کسانی که به این سخنان من باور دارند.

من با نسيم نزديک به 40 سال است که آشنا هستم، لغت آشنا کلمه‌ی درستی نيست، من با نسيم در اين نزدیک به چهل سال زندگی کرده‌ام. به معنی واقعی کلمه زندگی کردم.  سالهای زندان با هم بوديم. سال‌های فعاليت سياسی در گرماگرم روزهای پس از انقلاب، بسیار از نزدیک دست در دست همدیگر، فعال بودیم.  در سال‌های تنگی، در روزهای فراق از ایران؛ وطن‌مان با هم بودیم، با هم آمدیم. سال‌های غربت و تبعید را با هم گذراندیم.  ، تنهايی‌ها، دلتنگيها، دلگيريها، ناامیدی‌ها… همهٔ اين سالها ما با هم بوديم. شاید بتوانم بگویم که با مسمی‌ترين اسمی که من در افرادی که در دور و برم می‌شناسم، اسم نسيم است برای موجودی به نام نسیم خاکسار. در هرم پر سوز وطنم در موقعی که بیشترین فشارها بر روی ما بود؛ از زندان، از بیرون زندان در دوره مخفی بودن، از فرار، از همه‌ی آن‌ها سخت‌تر از تنهايی، از نااميدی، از بی پناهی … در تمام این دوران در تمام این گرما، نسيمی بود که از سوی سخن نسيم و نوشته‌های نسیم خاکسار و همدلی‌هايش که وزيدن‌ آن‌ها را هیچ‌وقت قطع نکرد، آرامش‌بخش لحظات من بود. و این را از صمیم قلب می‌گویم.  در بسیاری از لحظات سخت زندگی من، این نسیم آرام‌بخش به کمکم آمد تا این گرمای غير قابل تحمل شرایط ناسازگار را، بتوانم تحمل بکنم. گمان می‌کنم که کسانی که از نزدیک با نسيم آشنا هستند و اين شانس را داشتند که روزها، ماه‌ها و سال‌ها را زندگی کنند، با اين سخن من بيگانه نباشند…

آن‌چه در پایان این پیام کوتاه می‌خواخم بگویم این است که آرزو میکنم توسط شما، نسل تازه و نسل‌های بعداز شما اين محبت و این عشق به همنوع، اين آرام نگريستن به زندگی … این شیوه‌ی ابراز صمیمیت و ابراز دوستی حتی در سخت‌ترین لحظات زندگی توسط شما به جامعه منتقل شود تا ما در آيندهٔ ايران با جامعه‌ای رو به رو باشيم که همه همديگر را دوست دارند و به هم عشق می‌ورزند جدا از تفاوت‌های زبانی، تفاوت‌های قومی، مذهبی، ايدئولوژيکی، و جنسی.  هرچند که ما از هر نظر جامعهٔ بسیار بسیار مختلفی هستيم در عين وحدت در عین اينکه یک پیکر واحد ایرانی‌هستیم ولی از اقوام مختلف و زبان‌های مختلف از اديان مختلف تشکيل شده‌ايم و آن مجبتی که در کارهای نسیم است، نیاز جامعه ماست.  برای با هم بودن، همدیگر را دوست داشتن و به هم پیوستن، اين پيکرهٔ واحد ایرانی را حفظ کردن آرزوی من است.

و آرزوی ديگرم اين‌ است که نسيم سالم، سرحال و غبراق  باشد و خودش به چشم خودش جامعهٔ آيندهٔ ايران را ببيند که مملو از محبت به یکدیگرند و يادش باشد که او در افشاندن اين بذر محبت به جامعه از طريق نوشته‌هايش، قصه‌هایش و مهم‌تر از همه آن‌ها از طریق نحوه‌ی زندگی‌اش و عمل روزمره‌اش نقش داشته و داره

برای همه شما که الان دورهم جمع هستید، روز شب خوشی آرزو می‌کنم و اميدوارم که جای مرا هم در آنجا خالی کنيد.

پاسخ دهید

مشاهدهٔ قبل از ارسال

نمایش متن بعد از ارسال