In touch with Diverse Iranian Community

«چنان در قيد مهرت پای بندم»

شمارهای که پیش رو دارید شماره ویژه بیستمین سال انتشار نشریهایاست که با نام آینده آغاز کرد تا به شهروندی و شهرگانی رسید. کودکی که ۲۰ سال پیش با پاهای لرزان، راه رفتن را تجربه میکرد، و شما مخاطبان مهربان دست‌های این تازه از راه رسیده را گرفتید و به او اطمینان دادید تا به حرکتاش ادامه دهد. اینک در آستانه ۲۰ سالگی قرار گرفته است.

1209-1 «چنان در قيد مهرت پای بندم»

شما خوانندگان پرمهری که هر هفته دستمان را گرفتید و حاصل عرقریزی فکری و اندیشگی فرزندان خردورزتان را به خانههایتان بردید. شما خوانندگانی که هر هفته به امید دریافت خبر خوش و مسرت‌آمیز، صفحات روزنامه را واکاوی کردید. آزادی‌های اجتماعی و سیاسی در درون کشور و آسایش و رفاه مردم داخل ایران امید هفتگی شما بود و ما چون قصه‌گوی شهرزاد هزار و یکشب، امیدتان را از این هفته به هفته‌ی دیگر موکول می‌کردیم.

شما نویسندگان و هنرمندان و اهالی قلم که هر هفته با پویایی اندیشه و قلمتان، بار معنوی نشریه را فراهم آوردید تا ریشههای فرهنگی زادگاهتان را حفظ کنید و آن را در پیوند با اندیشههای جهانی به پویایی برسانید و در اختیار مخاطبانتان قرار دهید.

شما صاحبان کسب و کار و حرفه با آگهیهایتان از ما حمایت بهعمل آوردید تا به عهدمان با جامعه مهاجر و پویای ایرانی وفادار بمانیم و راه و شیوه‌مان را ادامه دهیم.

بیست سال زمان کمی نیست. بیست سال دریافت حمایت مالی و معنوی و منتشر کردن و انتشار دادن.

مهر و سپاس بر شما.

چگونه میتوان سپاسگو بود و حمایت این همه سالها را پاسخی شایسته و درخور، داد؟

Front-page-small1 «چنان در قيد مهرت پای بندم»

شماره پیش رو وامدار خردورزان و فرهیختگانی است که هر یک ما را سرشار از مهربانی کردند. این وظیفه و مسئولیت ما را در پاسخگویی به خواستههای فرهنگی جامعه ایرانیتبار بیشتر و سنگین‌تر میکند.

آرزومند انرژی‌ نامیرایم تا همچنان با انرژی و توان، به کار فرهنگی و مطبوعاتیام ادامه دهم.

اما این شماره حاصل تلاش همه نویسندگان و همکاران شهروند بیسی است که نام‌شان زینت‌بخش روی جلد شده‌است.  برخود لازم می‌دانم تا از همکاری صمیمانه داستان‌نویس کشورمان محمد محمدعلی گرامی که با دغدغه‌هایم سهیم شد و در انتشار این ویژه‌نامه یاری‌ام رساند و از سپیده جدیری عزیز که اگر حافظه و تلاش او برای جمع‌آوری مطالب ویژه‌نامه نبود، من بیست‌سالگی دردانه‌ام را به فراموشی می‌سپردم، سپاسگزاری کنم. از بهروز زمانی گرامی که طرح زیبای روی جلد این شماره، حاصل خلاقیت‌ هنری اوست، تشکر می‌کنم.

چنان در قيد مهرت پای بندم

که گويی آهوی سر در کمندم

«سعدی»

پاسخ دهید

مشاهدهٔ قبل از ارسال

نمایش متن بعد از ارسال