آشیان / ادبیات / چند شعر از رضا شیخ‌الاسلامی

چند شعر از رضا شیخ‌الاسلامی

در قوری هنوز چای . . .

مانده تا طعم مهربان چشم‌هایت را

بنوشم

و همین جا پُشت پنجره

به خیابان نگاه کنیم

قرار نیست باران

از این کولی‌تر ببارد

اما چقدر خوشحالم

که چتر نداری و

می‌مانی

تا

مثل هوای اتاق

ریه‌های مرا

پُر کنی

========

از یادهای کودکی

فرش‌ها به قیمت نرسید

اما

لوله شد و بر کول سمسار رفت

پدر تسبیح گردانید و مادر

گریه‌هایش را با پیاز داغ

در آش ریخت

و ما که بچه بودیم

کف اطاق خالی

با ذغال خط می‌کشیدیم و

«لی‌لی» بازی می‌کردیم

و ما که بچه بودیم

نفهمیدیم

چرا پدر

روز به روز

کوچکتر می‌شود

و مادر گیسوانش را

شانه نمی‌کند

و من با ذغال

کف اطاق نوشتم

«برشکست»

و خواهرم روی خط من خط کشید و نوشت

«ورشکست»

و من که بچه بودم

خیال می‌کردم

پدرم «ورشکست بی‌تقصیر» است

اما طلبکارها می‌گفتند

ورشکست بی‌تقصیر

بما ربطی ندارد

اما تقصیر من نبود که بچه بودم

و ستاره‌ها از آسمان حیاطمان

انگار

رفته بودند

و ریش‌های پدر روز بروز بزرگتر می‌شد

و مثل رنگ پیراهن دکتر سفید که می‌گفت:

«والیوم را بیشتر کنید شبها راحت بخوابد»

و من که بچه بودم و کمی بزرگتر شده بودم

دیدم پدرم را مثل فرشها

بر کول کسی بردند

اول بیمارستان و بعد . . .

روزهای جمعه می‌رفتیم پُشت میله‌ها

به دیدنش

مادر فقط گریه می‌کرد

و من که پُشت لبانم تازه سبز شده بود

هر روز سرم را شانه می‌کردم

اما هیچگاه ندیدم

مادرم گیسوانش را

شانه کند.

========

درخت

خجالت نمی‌کشد این درخت!

بلند و دراز ایستاده کنار خیابان

وهی

باد را می‌رقصاند

و یکریز فُحش

لابد

به رهگذر و رفتگر

«که سایه و برگ‌هایم را . . .»

امروز صبح هم

خودش را

حلق‌آویز کرده بود

به یک جوان لاغر بیکار . . .

این تکه طناب هم

شانس آورده

رفتگر باز کرده بود از درخت

والا قاضی طناب را هم

به جرم مشارکت در قتل

همراه جوان به اعدام دوباره

محکوم می‌کرد

===========

با تار گیسوی تو

نواختم

هرچه «ماهور» و «شور»

و گریه کردم از جوانی تا . . . .

با تار گیسوی تو

کدام «گوشه» مانده

گریه نکرده باشم؟

درباره شهرگان

پیشنهاد خوانش

بر بساطی که بساطی نیست… چطور می‌شود شاعران حقیقی یک کشور را شناخت؟

مریم جعفری آذرمانی، پنجم آذرماه سال ۱۳۵۶ در تهران متولد شد. از سال ۱۳۷۵ فعالیت …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *