In touch with Diverse Iranian Community

چند شعر و طرح از: خالد بایزیدی(دلیر)

0 76

اشاره: در ماه‌های گذشته حکم‌های سنگینی از سوی مراجع قضایی جمهوری اسلامی ایران برای  سه تن از شاعران و نویسندگان ایرانی، سیدمهدی موسوی، فاطمه اختصاری و مصطفی عزیزی صادر شده که در سال‌های اخیر، در مورد ادبایی که به زندان محکوم شده‌اند بی سابقه بوده است. سیدمهدی موسوی، شاعر به 9 سال حبس و 99 ضربه شلاق، فاطمه اختصاری، شاعر به 11 سال و نیم حبس و 99 ضربه شلاق و مصطفی عزیزی، نویسنده به هشت سال حبس محکوم شده‌اند.

خالد بایزیدی، از شاعران کورد ایرانی مقیم ونکوور، اشعار زیر را در اعتراص به این احکام، به شاعران و نویسندگان فوق تقدیم کرده است.

11041101_833776433404607_2927752253541450050_n

«طرح 1»

 

با کلمات‌ام چه خانه‌ی قشنگی را

برای خود ساخته‌ام

خانه‌ای که خشت خشت‌اش

همه از جنس کلمه

که در آن

فقط عشق را می‌کنم دکلمه

«طرح 2»

 

در آن جهان نیز

به خدا

اعتراض خواهم کرد

همان‌گونه که

به خدایان روی زمین نیز

اعتراض کردم

«طرح 3»

 

سیگار آزادی را

که پوک زدم

از قول انقلاب گفت:

عجب هوای مطبوعی؟!

«طرح 4»

 

بعد از این همه سال

هنوز!

جای بسیاری از رنگها

در خیال زندگی‌ام

چه خالی‌اند؟!

«طرح 5»

 

کودکی!

با مداد رنگی

آسمان رسم می‌کرد

برای پدر

که در طرح رهایی

به بند

افتاده بود؟!

«شال سبز»

 

نمی‌دانم:

شال سبزم را

به کدام یک

از زخم‌هایم بپیچم؟!

«طرح 6»

 

کبوتری در بند

از دریچه‌اش می‌خواست:

دست کم

رو به بهار

باز شود

«طرح 7»

 

این دست و پا

چقدر دست و پاگیرند!

کاش به جای آن

بال و پری داشتم

«خیال پرواز»

 

برای پرنده‌ای که

پر و بالهایش را

به حجم آسمان آبی می‌گستراند

هیچ دردناک‌تر از این نیست

که پرنده‌ای دیگر

در خیال پرواز

بال و پرهایش را در قفس

به پرواز درآورد؟!

«لبخند»

 

من دراندیشه لبخندی ام

دربند

که درکنج قفس

تنهاترین لبخندرا

نفس به نفس

نثارآزادی می کند

«طرح»

گفتند:

شاعری راه را

گم کرده

گفتم:

راه که خودرا

گم نمی کند؟!

«تردید»

به چشمان مردم ام

نگاه می کنم

آه…!

انگارنگاهشان

دوستانه نیست

نکندباز

دشمن درنگاهشان

لانه کرده؟!

«شاعر»

شاعری!

برای دیکتاتوری

شعری نوشت

شعرقهرکرد

«کاش»

کاش می شد

همه پرندگان درقفس را

آزادکنیم

تاکه ببینم:

که ازادی چقدرزیباست

«رهایی»

پرنده ای!

درقفس تنهایی اش

به این می اندیشید:

که مبادا!

رهایی اش راصیاد

فراموش کرده باشد

…………………………………….

شعررهایی الهامی است ازشعر:حزین لاهیجی بامطلع: ای وای براسیری کزیادرفته باشد/در دام مانده وصید صیاد رفته باشد

…………………………………….

«کاش»

کاش جهان

ازآن شاعران بود

که شاعران

جهان رامی سرایند

نه ستمگران

که فقط

درنابودی جهان می کوشند

«شاعر»

درروح پرنده

شاعری است

که هرگاه شعری

زاده می شود

پرمی کشد

تاآن رابرای اهالی بخواند

«شاعر»

چه باک ازمرگ

ازبهاربی شاخه وبرگ

من همچنان شاعرمی مانم

اماتو جلاد…جلاد

پاسخ دهید

مشاهدهٔ قبل از ارسال

نمایش متن بعد از ارسال