In touch with Diverse Iranian Community

کانادا دست در دست اسرائیل و جزیره‌ ۲۰۰۰۰ نفری پالاو ‏

کانادا که زمانی‌ یک سیاست خاورمیانه‌ای داشت، اینک سیاستی اسرائیلی دارد. دو سیاست کاملاً متفاوت!‏

Harper کانادا دست در دست اسرائیل و جزیره‌ ۲۰۰۰۰ نفری پالاو ‏شهرگان: ترجمه زیر خلاصه‌ای از مقاله جفری سیمپسون، روزنامه نگار لیبرال کانادائی برای روزنامه گلوب اند میل است که ‏برای خوانندگان شهرگان انتخاب شده است.‏
کانادا که زمانی‌ یک سیاست خاور میانه‌ای داشت، اینک سیاستی اسرائیلی دارد. دو سیاست کاملاً متفاوت.‏
سیاست خاورمیانه‌ای، که به وسیله دولت‌های لیبرال و محافظه کار به آن عمل می‌‌شد، همواره از امنیت و مشروعیت سیاسی ‏اسرائیل دفاع می‌‌کرد زیرا، گذشته از عوامل دیگر، کانادا به ایجاد کشور اسرائیل درسازمان ملل رای داد.‏
دولت‌های پیشین کانادا، همچنین، می‌‌کوشیدند بازیگران دیگر منطقه را در سیاست خود لحاظ کنند و به آنان نیز بها دهند؛ برای ‏درک بهتر پیچیدگی‌‌های منطقه، برای آنکه در صورت لزوم نقش میانجی را بین اسرائیل و همسایگانش بعهده بگیرند. با توجه به ‏این مساله که نفوذ کانادا معطوف به فرصت‌های اقتصادی‌ای بود که برای طرفین ایجاد می‌‌کرد.‏
به زبان ساده، سیاست خاورمیانه‌ای کانادا بر پایه کوشش برای کمک به ایجاد ثبات سازنده در منطقه، کمک‌های بشر دوستانه و ‏منافع اقتصادی استوار بود، که همه پایه‌هایی‌ مشروع برای سیاست خارجی‌ هستند.‏
در راستای ثبات منطقه، کانادا با حمایت اسرائیل، نیروهای حافظ صلح خود را در غزه و بلندی‌های جولان مستقر کرد. در ‏راستای اهداف بشر دوستانه، کانادا ریاست گروه کمک به پناهندگان سازمان ملل را، با حمایت اسرائیل، بدست آورد و ….‏
کانادا چنین کرد زیرا تشخیص می‌‌داد همان گونه که اکثر کشور‌های جهان تشخیص می‌‌دهند، (همانگونه که دولت‌های پیشین ‏اسرائیل تشخیص می‌‌دادند)، که توافق ناشی‌ از مذاکره با مقامات فلسطینی بهترین راه دست یابی‌ به صلحی‌ پایدار است. در سالهای ‏اخیر دولت ناتانیاهو، که هر گز به صورت جدی در اندیشه مذاکره با میانه روترین دولتی که کرانه غربی به خود دیده بود ‏‏(دولتی منتخب) نبود، فرصت را از دست داد….‏
اما به هر حال، کانادا اکنون تنها سیاستی اسرائیلی دارد. آقای هارپر دفاع از امنیت و مشروعیت اسرائیل را علیه هر عامل تهدید ‏کننده پیشه کرده و کلیه عوامل دیگر را حذف کرده است. در نتیجه کانادا سیاست متوازن و دوطرفهٔ خود را (که دولت‌های پیشین ‏اسرائیل نیز می‌‌پذیرفتند) رها کرده و به شعبه اکودهنده صدای دولت ناتانیاهو تبدیل شده است.‏
استفان هارپر و وزیر خارجه او، جان بیرد، هر حرکت تشکیلات خودگردان فلسطین را به سرعت محکوم کرده و بر آن انگشت ‏می‌‌گذارند. اما وقتی‌ اسرائیل ساخت و ساز‌های خود را در سرزمین کرانه غربی، که به صورت غیر قانونی اشغال شده است، ‏اعلام می‌‌کند و بقیه جهان غرب (حتی آمریکا) به آن اعتراض می‌‌کند، دولت هارپر یا خاموش است، و یا به بیابیه بی‌خاصیتی ‏بسنده می‌‌کند.‏
هفته گذشته، مجمع عمومی‌ سازمان ملل با اکثریت قاطع رای به ارتقای تشکیلات فلسطین به دولت عضو ناظر داد. کانادا در کنار ‏اسرائیل و آمریکا به همراه لیستی مضحک از ۶ کشور دیگر به این قطعنامه رای منفی‌ دادند. این کشورها عبارت بودند از پالاو، ‏نارو، جزایر مارشال، میکرونزیا، جمهوری چک و پاناما. اسرائیل به ندرت تا بدین پایه منزوی شده است؛ و کانادا هر گز چنین ‏به حاشیه نرفته است؛ کشورهای غربی که کانادا همواره با آنان در یک راستا قرار داشت یا به قطعنامه رای مثبت دادند (به عنوان ‏مثال نیوزیلند) و یا از رای دادن خودداری کردند (استرالیا).‏
در مقیاس سیاست‌های فلسطینیان، عباس میانه روترین آنهاست. اما بر خلاف این امر دولت ناتانیاهو از تندروترین حکومت‌ها در ‏تاریخ اسرائیل است، امری که خود نشانه تغییر جهت افکار عمومی‌ در اسرائیل است. این جامعه در آستانهٔ نظامی شدن هر چه ‏بیشتر است. سیستم انتخابات در اسرائیل پروپرشنال است، که در آن رای دهندگان رای خود را به نفع حزبی داده، حزب را ‏انتخاب می‌‌کنند. در انتخابات درون حزبی حزب لیکود، برنده بیست مقام اول کسانی بودند که با مذاکره با فلسطینی‌ها موافق ‏نیستند، چه رسد به پذیرش حق آنها برای داشتن دولت خود. اگر این حزب برنده انتخابات باشد، دولت هارپر کانادا را به چنین ‏دولتی گره زده است.‏
رها کردن سیاست خاورمیانه‌ای کانادا به نفع سیاست اسرائیلی آن، هزینه سنگینی برای کارزار کانادا جهت کسب کرسی شورای ‏امنیت دارد. این سیاست، کانادا را به نحوی بی‌ سابقه در منطقه به حاشیه خواهد راند. و این سیاستی است که از سیاست کانادا در ‏دفاع از اسرائیل، از زمان رای مثبت آن به موجودیت یافتن اسرائیل در سال ۱۹۴۸، بریده است. ‏
منبع: گلوب اند میل
 

پاسخ دهید

مشاهدهٔ قبل از ارسال

نمایش متن بعد از ارسال