تازه‌ترین‌ها
آشیان / شعر / ۳ شعر از  سریا داودی حموله
سریا داودی حموله

۳ شعر از  سریا داودی حموله

۱

پشت همه ی فعل ها

زنی

 به خواب هایم مبتلاست.

ترس

ترس ندارد

بین من و آیینه

همیشه جنگ است!

 

۲

به رنگ های زمین

 عادت نمی کنم

میان خواب های گندم خوابیده ام

تا تو از تو برگردد!

 

۳

لازم نیست

به نفع بادها کنار بکشی

اولین زنی که مُرد

به شکل ماه در آمد

هنوز پیراهن ام

به زبانش عادت نکرده است!

 

درباره سریا داودی حموله

سریا داودی حموله شاعر، نویسنده و محقق کارنامه‌ای از شعر، نقد و پژوهش‌های مردم شناسی دارد. از مجموعه‌های چاپ شده‌ی شعرسپید، «اوفلیا تو نیستی با گیسوانم حرف می‌زنم! آسمان حرفی از گیسوان لی لی بود! نان‌ ونمک میان گیسوان تهمینه، از عصای شکسته‌ی نیچه تا عصر مچاله‌ی لورکا، من ما بودم با دو فاعل اضافی، سِرنادهای میترائیک، همه‌ی کلمات در میدان ونک پیاده می‌شوند! در هرکلمه‌ای آفتاب پنهان است! خلیجی که از هر طرف خاورمیانه است! ادامه‌ی زنی که پلاک خانه را گوشواره کرده است! بادها با حرف میم شروع می‌شوند!...» و هم‌چنین در حوزه‌ی نقد ادبی تاکنون دو جلد از «آنتولوژی شعر شاعران معاصر، کلمات بیش ازآدمی رنج می‌برند!»، و یک جلد آنتولوژی شعر شاعران خوزستان به نام بافتارهای منفرد! و هم چنین « آنتولوژی شعر شاعران اقلیمی، بافتار و ساختار ادبیات قوم بختیاری» را منتشر کرده است. البته در زمینه‌ی پژوهش و تحقیقات مردم شناسی، سه گانه‌های «دانشنامه قوم بختیاری، موسیقی قوم بختیاری و ادبیات قوم بختیاری» را منتشر کرده است.

پیشنهاد خوانش

۳ شعر کوتاه از سریا داودی حموله

۱ درخت  زن کاملی ست به هر طرف که بچرخد  ماه بی دلیل است! ۲ …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *