صفحه را انتخاب کنید

دو شعر از مهران زنگنه

دو شعر از مهران زنگنه

__________

گریز

  دلتنگ‏تر از من

خسته‌‏تر از من

دلشکسته‏‌تر از من

پرنده‏‌ای بر آبکوهه‏‌ی باد نشسته بود

پشت به جهان کرده بود

و چونان من

همپای من

           از خویش و از جهان می‏‌گریخت

***

تنهایی

 

نه بلورم

       نه گیاه

از نسب ستارگان نیستم

تبارم به آفتاب نمی‏برد

از پشت “آدم” نیامدم

پا بر زمین که نهادم

                     سردی زمین مرا به گریه واداشت

چشم بر جهان که گشودم

   – به سن عقل-

                       خود را تنها یافتم

                       پس در را ببستم

                       در خود نشستم

                       در خود نگریستم

                       و چون هیچ نیافتم

     پلک بر پلک نهادم

     چشم بر بستم و دیگر نگشودم

Website | + posts

تازه‌ترین نسخه دیجیتال شهرگان

شهرگان در شبکه‌های اجتماعی:

ویدیویی

بارگذاری...

فرم اشتراک ایمیلی

آرشیو شهرگان

مطالب شهرگان را مشترک شوید

برای دریافت تازه‌ترین مطاالب و به‌روزرسانی‌های مطالب شهرگان، به لیست پستی ما بپیوندید.

اشتراک شما با موفقیت انجام شد

Pin It on Pinterest

Share This