شعری از فرشته وزیری نسب

فرشته وزیری نسب در کرمان متولد شده و در دو رشتهٔ فیزیک و ادبیات انگلیسی تحصیل کرده است. دکترای خود را در رشتهٔ ادبیات انگلیسی با تمرکز نمایش معاصر انگلیس از دانشگاه گوته فرانکفورت گرفته و هم در ایران و هم در آلمان این رشته را در دانشگاه تدریس کرده است. او فعالیت هنری خود را در سال ۱۳۵۷با بازی در نمایش «مادر» برشت در دانشگاه شیراز آغاز کرد. بعد از وقفه‌ای ده ساله در سال ۶۷ با نمایش «آن‌شب که تورو زندانی بود» دوباره بر روی صحنه رفت. بعد از این نمایش او در چهار نمایش دیگر نیز نقش اول زن را ایفا کرد. مدتی هم عضو هییت مدیره انجمن نمایش کرمان بود. از او تا کنون ترجمه‌ی چند نمایشنامه از انگلیسی و دو مجموعه شعراز آلمانی به چاپ رسیده است. او خودنیز یک مجموعه شعر در ایران منتشر کرده و سه کتاب شعر نیز از شاعران دیگر به زبان انگلیسی برگردانده‌است. از او همچنین شعر، ترجمه، داستان کوتاه و مقالات مختلفی در مجلات فارسی زبان یا در اینترنت منتشر شده‌است. حاصل همکاری او با انجمن «گیاهک شعر» در آلمان هم ترجمه و اجرای اشعار دو زبانه‌ی فارسی/ آلمانی از خود یا سایر شاعران ایرانی بوده است. وزیری‌نسب کار کارگردانی و نوشتن نمایشنامه را در آلمان آغاز کرد و تا کنون شش نمایش را به شکل اجرای فارسی، دو زبانه یا آلمانی بر صحنه برده است. نمایش «وطنی که بنفشه نبود» او در سال ۲۰۱۵ برنده جایزه جشنواره تاتر ایرانی‌ـ‌آلمانی هایدلبرگ شد. نمایش دیگر او، «آوازه‌خوان دوره گردی از دوردست»، که به زبان آلمانی نوشته شده است، نیز مورد استقبال زیادی، به خصوص از سوی تماشاگران آلمانی، قرار گرفت. او در زمان پاندمی کرونا نیز از فعالیت‌های تاتری خود دست نکشید و با اجرای اولین اجرای نمایش کلاب‌هاوسی راه را برای تجربه‌ی‌ گروه‌های دیگرهموار کرد. گروه اسپریچو، که او در کلاب هاوس تشکیل داد، در دوران پاندمی هفت نمایش شنیداری ازجمله «ماه در آب» نوشته‌ی محمد یعقوبی و «پیالهٔ آخر» نوشتهٔ هرولد پینتر (ترجمهٔ خود او) را اجرا کردند. او به تازگی به همراهی دینا عبدوس نمایشی به نام «بازی آخر» نوشته است که قرار است با کارگردانی او در جشنواره‌ی تاتر ایرانیان لندن در اوایل ماه اکتبر اجرا شود.