عکس-نوشته: غمِ انسانبودن
چه فرقی میکند ساچمهها تنت را پوشانده باشد یا تور بیبازگشتِ ماهیگیری خونسرد و تنها، که بعدها فهمیدم برایِ این حوصله، قرص میخورد، آنهم زیاد، آنهم هر روز!
انگار آتش گرفته بودند ماهیها! غروبِ آفتاب آتششان زده بود که مرگ را تأویلی دیگر کند. حبسِ بعدِ مرگ دیگر مهم نیست! سخت نیست! موضوع کسی است که حیات را از ما میگیرد. حیاتی که حقِ طبیعی هریک از ماست.
جانهای بیبازگشت به زندگی، کیسههای بیبازگشت به طبیعت…
و حالا مدتی بود که آن قرص های زیادِ هر روزه، ماهیگیر تنها را با خود برده بود… بی بازگشت…
- درباره نویسنده:
- از همین نویسنده:
ناصر پویش نویسنده، فیلمساز و عکاس، متولد تبریز است. او فعالیتهایش را اواخر دهه شصت با نقد سینما و همکاری با نشریاتی همچون دنیای سخن ، گردون و آدینه آغاز کرد. فعالیتهای مطبوعاتیاش به مدت ۱۰ سال ادامه داشت.
او از سال ۱۳۷۹ وارد عرصه مستندسازی شد که تا به امروز نزدیک به دهها فیلم مستند کار کرده و آخرین فیلم او با نام «شهر سوخته» در بسیاری از جشنوارههای داخلی و خارجی مورد استقبال مردم و منتقدین قرار گرفته است. پویش در زمینه فیلمنامه نویسی هم بسیار فعال است اما بسیاری از آنها به قول خودش:«راهی کشو شدهاند» همچون همکاریاش در نگارش فیلمنامهی «زنان به اضافه مردان » با عباس کیارستمی که هرگز ساخته نشد.
علاوه بر این تا به امروز دو نمایشگاه عکس با نامهای« نزدیک دریا» و « شباهت من به من» داشته و در چندین اکسپو هنرهای تجسمی داخلی و جهانی شرکت داشته که موفق به دریافت دیپلم افتخار از اکسپو هنرهای مدرن اروپا در ۲۰۲۳ در زمینه عکاسی شده است.
اولین کتاب ناصر پویش که حاوی ۳ فیلمنامه با نام «رویاهای رویایی رویا» بود در سال ۱۳۷۵ چاپ شد. کتاب دوم او با نام « فقط یک چشم است» که شامل داستانهای کوتاه و جستارنویسی است در سال ۲۰۲۳.
کتاب «شباهت من به من» که شامل ۱۴۴ عکس- نوشته است، در ماه می ۲۰۲۴ منتشر شد.
تازهترین کتاب ناصر پویش مجموعه داستان «عشق ضد دار و عشق بازی ضد زندان» است که در می ۲۰۲۵ توسط نشر ارزان سوئد انتشار یافت.
