عکس-نوشته: گذرگاه ۱
اینجا پایان زندگی نیست! خطوطِ هماهنگی است از یک گذرِ ناهماهنگ. گذرگاهیِ صبحگاهی از شهری که شهرِ من نماند، شهرِ من نشد. گذشتهای که همیشه خودش را روی اکنون سنگین میکند، تا تابِ ما ، تاب من را بیازماید. تابی که هرگز یادم نداده بود و تا دلم میخواست و نمیخواست بیتابی یادم داده بود. بیتابیِ خاکستریِ عصرهایش، سفیدی صبحهایش و سیاهی موهای تو! موهای تو شد رجهایِ خیال و صبحها شدند بیگانگی ما و عصرها پایانِ گذر…
حالا در این شهر، از کنارِ رهگذران که میگذرم، کسی سلام نمیکند. چون دیگر کسی مرا نمیشناسد!
- درباره نویسنده:
- از همین نویسنده:
ناصر پویش نویسنده، فیلمساز و عکاس، متولد تبریز است. او فعالیتهایش را اواخر دهه شصت با نقد سینما و همکاری با نشریاتی همچون دنیای سخن ، گردون و آدینه آغاز کرد. فعالیتهای مطبوعاتیاش به مدت ۱۰ سال ادامه داشت.
او از سال ۱۳۷۹ وارد عرصه مستندسازی شد که تا به امروز نزدیک به دهها فیلم مستند کار کرده و آخرین فیلم او با نام «شهر سوخته» در بسیاری از جشنوارههای داخلی و خارجی مورد استقبال مردم و منتقدین قرار گرفته است. پویش در زمینه فیلمنامه نویسی هم بسیار فعال است اما بسیاری از آنها به قول خودش:«راهی کشو شدهاند» همچون همکاریاش در نگارش فیلمنامهی «زنان به اضافه مردان » با عباس کیارستمی که هرگز ساخته نشد.
علاوه بر این تا به امروز دو نمایشگاه عکس با نامهای« نزدیک دریا» و « شباهت من به من» داشته و در چندین اکسپو هنرهای تجسمی داخلی و جهانی شرکت داشته که موفق به دریافت دیپلم افتخار از اکسپو هنرهای مدرن اروپا در ۲۰۲۳ در زمینه عکاسی شده است.
اولین کتاب ناصر پویش که حاوی ۳ فیلمنامه با نام «رویاهای رویایی رویا» بود در سال ۱۳۷۵ چاپ شد. کتاب دوم او با نام « فقط یک چشم است» که شامل داستانهای کوتاه و جستارنویسی است در سال ۲۰۲۳.
کتاب «شباهت من به من» که شامل ۱۴۴ عکس- نوشته است، در ماه می ۲۰۲۴ منتشر شد.
تازهترین کتاب ناصر پویش مجموعه داستان «عشق ضد دار و عشق بازی ضد زندان» است که در می ۲۰۲۵ توسط نشر ارزان سوئد انتشار یافت.
