یک شعر از مهرنوش مستحقانزاده
Select Page
مهرنوش مستحقانزاده | ۱۶ آذر ۱۴۰۴
عشق،
شبیه کبوتری که
آزادی را تقلا میکند،
تن پر تنِشش را
به تن تنهایی تلمبار شده
در شعاع دلتنگیام
میکوبد
من
در دایرهای به فراخنای حضورت
محدودهی دنیایم را
چهارمیخ کردهام

