کامران فانی؛ حافظه آرام کتابهای ایران
با اندوهی سنگین و احساسی عمیق از فقدان، درگذشت کامران فانی، اندیشمند آرام، کتابشناس بزرگ و یکی از ستونهای خاموش اما استوار فرهنگ معاصر ایران را به جامعه فرهنگی و همه دوستداران کتاب و دانایی تسلیت میگوییم.
کامران فانی از آن انسانهایی بود که بیادعا زیست و بیهیاهو تأثیر گذاشت. او نه در پی دیدهشدن بود و نه در سودای نام؛ زیستنش وقف معنا بود و عمرش در خدمت کتاب، دانش و اخلاق فرهنگی سپری شد. سالها در کتابخانهها، مراکز پژوهشی و فضای نشر، حضوری تعیینکننده داشت؛ حضوری که نه با صدا، که با دقت، وسواس علمی و مسئولیتپذیری شناخته میشد. او به کتاب به چشم حافظه زنده یک ملت مینگریست و باور داشت که بینظم، بیدقت و بیاخلاقی در کار فرهنگی، به فراموشی تاریخی میانجامد.
دانش گسترده او در حوزه کتابشناسی، فهرستنویسی، ویرایش و تاریخ نشر، در کنار نگاهی عمیق و انتقادی، از او چهرهای کمنظیر ساخت. بسیاری از آثار مرجع، فهرستها، کتابخانهها و پروژههای بنیادین فرهنگی، مستقیم یا غیرمستقیم از دقت نظر و راهنماییهای او بهره بردهاند. او معلمی بود که بیشتر با عمل میآموخت تا با کلام؛ شاگردانش نه فقط دانش، که شیوه درست اندیشیدن و درست کار کردن را از او آموختند.
فروتنی، سکوت و اخلاق حرفهای کامران فانی، در روزگاری که شتاب و نمایش جای عمق را گرفته است، ارزشی دوچندان داشت. او به کیفیت وفادار ماند و به حقیقت؛ و همین وفاداری است که نامش را از مرز زمان عبور میدهد. فقدان او، تنها غیبت یک فرد نیست، بلکه خلأ یک معیار است؛ معیاری برای دقت، صداقت و تعهد در کار فرهنگی.
اکنون او رفته است، اما حضورش همچنان در لابهلای کتابها، در ساختار کتابخانهها، در ذهن پژوهشگران و در حافظه فرهنگ ایران جاری است. چراغی که او برافروخت، با رفتنش خاموش نمیشود؛ بلکه در دست نسلهای بعد، راه را روشن نگاه خواهد داشت.
یاد و نام کامران فانی گرامی باد.
روحش قرین آرامش و راهش چراغ فرهنگ این سرزمین.




















