اکنون هیچ نجاتدهندهای از آسمان لازم نیست
شعری از ثریا کهریزی یکی از همکاران شاعر داخل کشور را بخوانیم و با صدای دردمند او بشنویم. این شعر خطابهای است از شاعر به مخاطبان فارسی زبان در سراسر جهان:
این بار ابعاد اجساد چنان بزرگ است
که بر شانههای رنجورم جا نمیگیرد
پشتهی کشتهی برادران و خواهرانِ بیگناهم
این بار از توان ذهن من خارج است
که از زمین بردارم بر کور کوژ خود بندازم و به خاک فراموشی بسپارم
ای مهدی!
میدانم زمان در ابعاد ستارگان بر نقطه صفر خود ایستاده است
اما اکنون وقت، وقت آمدنت نیست
نیا!
نمیخواهم بیایی
آمدنت را به تعویق بنداز
اگر بیایی خونِ همه این معترضان عدالتخواهِ بیچاره
به گردن تو میافتد و عاملان این جنایت هولناک بشری
خود را پشت بهانه آخرالزمان پنهان میکنند
ای مهدی!
ای مسیح!
این ناجی!
هر که هستی با هر زبانی با هر دین و مذهبی
میفهمم زمان بر نقطه آغاز و پایان قرار گرفته است
اما اکنون وقت آمدن کسی از آسمان نیست
زیرا ابعاد بزرگ پشتهی اجساد
این بار بر شانههایم جا نمیگیرد
که با خود ببرم و به خاک فراموشی بسپارم
اکنون هیچ نجات دهندهای از آسمان لازم نیست
زیرا
صاحبان این خونهای ریخته
و ناظران جهانی این خونهای ریخته
نه از طریق نجات دهندهی آسمانی
که قصد برپایی دادگاه زمینی عدالت
در محل سازمان ملل متحد دارد
این شعر را با صدای شاعر بشنویم.
لطفاً روی تصویر کلیک کنید:
- درباره نویسنده:
- از همین نویسنده:
ثریا کهریزی منتقد، شاعر، تئوریسین؛ متولد سال ۱۳۵۱ شهر کامیاران، استان کردستان است.
کهریزی در دهه هفتاد ورود خود را به صورت حرفهای به ادبیات با انتشار اشعارش اعلام و در اوایل دهه هشتاد مبحث «اسکیزوفرنی در شعر» را با انتشار دو کتاب «نژندی» و «ادبیات اسکیزوفرنیک» به نقد ادبی معرفی کرد.
کتابهای منتشر شده از ثریا کهریزی:
۱_ روی خط مرز جیغ میکشم (مجموعه شعر۱۳۸۰)
۲_ این یک زن نیست (مجموعه شعر ۱۳۸۲)
۳_ نژندی (نقد و نظر، با موضوع اسکیزوفرنی در شعر ۱۳۸۲)
۴_ لالاییهای مادران کرد (کتابی پژوهشی و مشترک ۱۳۸۷)
۵_تنهایی،جدایی، و هدهدها (مجموعه شعر کوتاه ۱۳۹۲)
۶_ روایت ما گسسته نیست (مجموعه شعر ۱۴۰۱)
۷_ حریر برای بستن زخم اندام حروف (مجموعه شعر ۱۴۰۳)
۸_ کلمات مردم مردم کلمات ( نقدهایی در مورد شعر و نظر کهریزی۱۴۰۳)
