یک شعر از مونا امامی

ماه و ما

ماه تو شاهد بودی
با چشم‌های خود شاهد بودی
از آن بالا
چشم هایی را که با گلوله سربی دیگر ندیدند
روی ماهت را
چندین هزار بودند
شاید هم چند صد هزار
با آرزوهای سوخته در سینه‌های شرحه شرحه
ماه تو بگو!
شرح این اشتیاق
شرح این شیدایی برای آزادی را
آنان تا پای جان رفتند
استوار قدم‌هاشان
و
سهمگین فریادشان
برای آزادی
ماه تو بگو!
تو شاهد بودی

دی ۱۴۰۴ – ژانویه ۲۰۲۶

• درباره نویسنده:
• از همین نویسنده:

مونا امامی

• یک شعر از مونا امامی
• سلول عشق
•  داستان کوتاه اِروس
• نام من صلح