نامهای از مردگان
آندو تسوگوئو*
ساعت نه و ربع صبح ششم اوت ۱۹۴۵، نخستین بمب اتمی در تاریخ بشریت بر شهر هیروشیما فرو افتاد. سایهی مردی که نشسته و در حال استراحت بود، تا جاودان بر سنگ گرانیت حک شد.
خورشید سنگی و گلگون، به خزیدن در اینسو و آنسوی آسمان.
اکنون بر فراز زمین مردابی خاکسترگون آویخته است
که تهدید میکند جهان را در زیر خود بپوشاند.
با شتابی میگسترد که از تلاشهای پررنج ما یک میلیارد بار تندتر است.
اما آه، دیرزمانی است که ما با شور بسیار در آرزوی پاک کردن آن سایهی سترون بودهایم.
پس از آن روز، ما دیگر بر دو پا راه نمیرویم.
اما چون دستها و پاهامان دیگر هماندازه نیستند،
هرگز نیز نخواهیم توانست چهار دستوپا بر زمین بخزیم.
با دو دست پیش گرفته و نهاده بر زمین، چون نشان ِ تسلیم،
شادمانه بر زانوهای خود میخزیم و میگردیم.
از آن روز، هنگام که قارچ ِ عظیم ِ بنفش ِ تیره را در آسمان ِ گلگون سنگی دیدیم،
شکم ِ ما ورم کرد، چون شکم ِ زنی باردار، و از ناف ِ ما روغن میچکد.
لنگلنگان میگذریم از روی روغن اندک یا کمی بیش.
هنگام که یکیمان دیگری را که تازه خود را پاک کرده، آلوده کند، غر میزنیم.
چنان مضحک است که از خنده دچار تشنج میشویم و دندههامان نمایان میشود.
دیگر لازم نیست شرمگاه خود بپوشانی؛ برامان اهمیتی ندارد دیگر.
آنچه ذهن ما را به خود مشغول کرده،
این است که با این ناف ِ بزرگ و سرخ ِ تیره چه باید بکنیم.
بر ناف ِ ما نه چشمی میروید، نه بینی.
و یا کُرکهایی چون علف ِ خاکستری ِ کوهستان،
به تاب خوردن بر فرق ِ طاساش؟
هر بامداد آن را با دقت وارسی میکنیم،
مقدسترین لحظه در گذران ِ روزانهی ما.
پس برامان هیچ راهی نمیماند جز آنکه در روشنای خورشید ِ گلگون و سنگی
شادمانه بر زانوها بخزیم و بگردیم.
دیریست آغاز کردهایم سایهمان را که بر زمین گسترده بود، پاک کنیم.
دیریست آغاز کردهایم به از یادبردن ِ زادگاهمان که در تاریکی فرو رفته بود.
* آندو تسوگوئو (۱۹۱۹-۲۰۰۲) شاعر و ناقد ادبی و همکار گاهنامهی ادبی “رتّو” – مجمعالجزایر – در دههی پنجاه سدهی گذشته. با ادبیات جهان به ویژه شعر مدرن فرانسه آشنایی داشت و میکوشید تا باورهای سیاسیش را با درک عمیق از ادبیات سنتی و هایکو، با سوررئالیسم و شعر مدرن فرانسه پیوند دهد.
شعر “نامهای مردگان” از مجموعهی “ران” منتشر شده به سال ۱۹۵۱ است.
# Andō Tsuguo
# Rettō
# Ran
تصویر: ویرانهی دبستان پسرانه و دخترانه در میناب (منتشر شده در روزنامههای بلژیک همراه با خبر کشته شدن ۱۷۶ کودک)
[از صفحه فیسبوکی کوشیار پارسی]
- درباره نویسنده:
- از همین نویسنده:
