یک شعر از مرضیه رشیدپور-کیمیا
هر بار
جهان اندکی از تو کم میشود
و درختی
بیهیچ فصلی
بر شانهی سکوت برگ میآورد
کسی از پشتِ واژهها مرا صدا نمیزد؛
این زبان بود
که آرامآرام
به دهانِ خاموشِ من تبدیل میشد.
و هنوز
آن کلمه
که نگفتهام،
چشمهایش را در من باز نکرده است.
#مرضیه_رشیدپور_کیمیا
- درباره نویسنده:
- از همین نویسنده:
مرضیه رشیدپور(کیمیا)؛ دکترای فیزیولوژی گیاهان زراعی است که تاکنون ۶ کتاب شعر به نامهای: رویای نمناک – شیار – در چهارخانههای پیراهنت – زنبق وحشی – دلم گنجشک شده بود – روزنه بنفشه – از او منتشر شدهاست و در ۱۲ کتاب بطور مشترک شعرش را منتشر کردهاست
او که در شهرستان مینودشت در استان گلستان زندگی میکند، در حال حاضر مشغول گردآوری و چاپ نقدهای ادبی از سروده شاعران معاصر ایران است.
