یک شعر از فانوس بهادروند
هنگامی که
ریز پرندهها شکستند
از انکار خویش
تو بنویس از
از هر جا که تبعید شدهای
از عشق بگو
ساحتی فراتر
فراتر از رد جنگندههای بی ۲ (b2)
از جاری خون
بر زخم انگشتانت
از گیسوانم بنویس
که بر پیشانی آفتاب افتادهاند
از تپههای سبز بنویس
تنها که ماندهای
چیزی بگو
از بغض مانده در گلویت
فراتر از های- های- های
فراتر از هرای هول
که سخت می روند
گام هایم در ویرانی روز ها
و کالبد پر غوغای شب
در این روزها که تیرها
وتن را نشانه رفتهاند !
۱۴۰۴/۴/۲
#فانوس-بهادروند
- درباره نویسنده:
- از همین نویسنده:
