با زبانِ باران

تا دست های تو راه ِدوری نبود
اگر کلمات درست
کنار هم می نشستند.
باختن ِمن
معنایی گسیخته بود
که زبانی الکن
آن را بد بافته بود.
به وضوح ِاین گریه نگاه کن
پشت ِاین تور ِ یکریز
نه کلمه هست و نه لکنت
که تکه های دلم را
پنهان کند.

• درباره نویسنده:
• از همین نویسنده:

نصرت‌اله مسعودی

• سه شعر از نصرت‌اله مسعودی
• دو شعر از نصرت‌اله مسعودی
• یک شعر از نصرت‌اله مسعودی
• یک شعر از نصرت‌اله مسعودی
• یک شعر از نصرت‌اله مسعودی