Advertisement

Select Page

دو شعر از ثریا کهریزی

دو شعر از ثریا کهریزی

 

۱

(قصه شب ۲)

زمستان
سرد می لیسید
اشک
می چکید
نی
مویه می کرد
زن
مویش می کند
موی سر خود می کند مرد
زمستان
باد می لیسید
باد می کردند جسدها دل هایی
که یخ زدند
باد سیاه سوزناک
تمام زمستان
و پائیز همچنان
مویه چنین
چنان باد
که مغز استخوان سوز.

 

۲

(عقیم)

جنبش شعر اخته
کنار بگذاری
از کنار،
خیز رست خیزران حروف
برداری مست!

مست بگذری بر فراز و فرود زبان تلوتلو
دل یونس شعر
به شکم تاریک ماهی
نگذاری.

 

آثار منتشر شده از ثریا کهریزی: 

*روی خط مرز جیغ می کشم
*این یک زن نیست
*نژندی
*لالایی های مادران کرد
*تنهایی،جدایی، و هدهدها
*ادبیات اسکیزوفرنیک
*روایت ما گسسته نیست
* کلمات مردم مردم کلمات

لطفاً به اشتراک بگذارید
Advertisement

آگهی‌های تجاری:

ویدیوی تبلیفاتی صرافی عطار:

شهرگان در شبکه‌های اجتماعی

آرشیو شهرگان

دسته‌بندی مطالب

پیوندها:

Verified by MonsterInsights