خوانش دو نظمیه همراه با متن از پرویز گراوند
متن دو نظمیه:
۱
ملت ما همیشه قربانی ست
شرح این غصه نیز طولانیست
با وجود تمام امکانات
فقر، نوعی بِرَند ایرانیست
پول ملی اگر سقوط نمود
احتمالا که کار عثمانیست
گشته این مملکت پر از سالوس
کفر، بهتر از این مسلمانیست
داغگاه کدام شیطان است
جای مُهری که روی پیشانیست
مثل اوضاع اقتصادی ما
زندگی از اساس، بحرانیست
چند قرن است شرح حال وطن
شرح مجموعهی پریشانیست
آن که در داخل است با ما نیست
غرب یا شرق نیز با ما نیست
مادر بینوای ما – ایران –
چشمهایش هنوز بارانیست
آنچه مصداق حال ما باشد
طنزهای عبید زاکانیست
رانت خواران شدیدا آزادند
سعد سلمان هنوز زندانیست
(بخرد هر که خواهدم امروز
خلق را ارز من چه ارزانیست)*
۱۴۰۰
* این بیت از مسعود سعدسلمان است
شعر را با صدای شاعر بشنوید:
۲
با وجود مغزها و نخبه های کشوری
بابکزنجانی و مرجان شیخ و خاوری
در فشار اقتصادی رتبهی اول شدیم
در خردورزی ولی شد رتبهی ما آخری
آن فرومایه بگوید از ژن خوب خودش
آن یکی گوید خدا داده به او این برتری
این و آن دولت بیامد بدتر از هم هر کدام
هر که آمد شد مقصّر، قبلی و آن دیگری
گر بپرسی ریشهی فقر و فساد ما کجاست
اصغری پاست دهد فیالفور سوی اکبری
اکبری هم لاجرم با ریشخند و تسخری
باز ارجاعت دهد آنجا به سوی اصغری
اینچنین ما را دچار دور باطل می کنید
چون که می بینید ملّت را به دید مشتری
پاچه خواری و تملّق گشته راه پیشرفت
چاپلوسی گشته اینکبخشی از فنّاوری
هست مسولی که جای کار کردن دایما
در ریاکاری نمودن می کند نوآوری
در زباله، کودکان دنبال تامین معاش
خطبه خوان بر منبر اما می نماید دلبری
از سر ضعف سیاست های ما باشد اگر
غرب با می نماید اینچنین افسونگری
فکر اصلاح امور مردم خود نیستید
دست بردارید از ، این جنگ های زرگری
کی به گوشِ هوش باید بشنوید این حرف را
مملکت داری میسّر نیست با خیره سری
فکرها و حرف های دیگران را بشنوید
ای زعیمان! گر شما را نیست حرف بهتری
خواستیم این گنبد نیلوفری پایین کشیم
خوارمان کرد از تغافل، گنبد نیلوفری
آبان ۱۴۰۰/ اهواز/
شعر را با صدای شاعر بشنوید:





















