چهار رباعی از مریم یوسفی
۱
شیدا بشوم دوباره بردارم جام
با پای خودم اگر بیفتم در دام …
خوب است به هر طریق و هر پایانی
در وادی عشق ناب، بگذارم گام!
۲
هنگام طلوع ناب خورشید فهیم …
با دیدنِ آرامشِ دریای عظیم …
آهسته از عاشقی به وجد آمده و …
مجذوب صفای صبح شد، چشم نسیم
۳
با بوسه و ناز و مست و مدهوش گرفت
از ساغر صبح چای و دمنوش گرفت ...
خورشید پس از سلام و صحبت، من را ...
با گرمی و احساس، در آغوش گرفت !
۴
با عطر گلاب و بید گیسوی شما …
از رنگ قشنگ چشم آهوی شما ….
جادوگر عشق ! دل نبر بیش از این …
پائیز ! غزل شکفته از روی شما !
مریم یوسفی نصیری نژاد
- درباره نویسنده:
- از همین نویسنده:
