یک شعر از حمید فرحناک
پاییزان
***
عمری به درازا کشید
پهنای هیچ باندی /بازی ام نگرفت !
قد بلند سایه ی باد بر دیوار !!
واین باران ..
که چشم دیدن ان آسمان را ندارد!!!
و این دریا..
پیش پای ان موج
شکست !!!!
پای لنگِ درخت
برگ هایی که
دست به عصا زرد می شوند !!!!!
آبروی چاک برداشته اخم
می ریزد برشیار چین ، چینِ زخم !!!!!!
صبر زمان
بی امان ..
پیاده رفته اند شعر تورا
جاده های جهان !!!!!!!
پرنده ، پروازش را
به لاک پشت سپرد
مُرد !!!!!!!
حالا ، من مانده ام
پیراهن تنگ تفسیر !!!!!!!!!
#حمید_فرحناک
پاییز/۱۴۰۴




















