صفحه را انتخاب کنید

چند شعر کوتاه از مجموعه «اَم ات» سریا داودی حموله

۱

نام و نشاني ام را

 بر هيچ سنگي ننويسيد

تنها

كنار شعرهايم چراغي بگذاريد!

 

۲

من كه بميرم

داودي هاي سپيد گُر مي گيرند

ماه  چنان مي سوزد

تا شكل روياها را نشان دهد!

 

۳

 

از خودم

که در انتهای بیداری نشسته ام

تا تو

که با حواس من پرتی

 همه ی درخت ها زرد بر می خیزند!

 

۴

تو كه آمدي

گره های روسري ام بيشتر شد

حالا

زير چادر سياه مادر بزرگ

بايگاني شده ام!

 

۵

آیینه را

به خود اضافه می کنم

 تا باد را بر ضد باد بشورانم

 

آنچه می بینم

نمی بینی! 

نسخه پی.دی.اف (صفحه ۲۱)


  • سریا داودی حموله شاعر، نویسنده و محقق کارنامه‌ای از شعر، نقد و پژوهش‌های مردم شناسی دارد. از مجموعه‌های چاپ شده‌ی شعرسپید، «اوفلیا تو نیستی با گیسوانم حرف می‌زنم! آسمان حرفی از گیسوان لی لی بود! نان‌ ونمک میان گیسوان تهمینه، از عصای شکسته‌ی نیچه تا عصر مچاله‌ی لورکا، من ما بودم با دو فاعل اضافی، سِرنادهای میترائیک، همه‌ی کلمات در میدان ونک پیاده می‌شوند! در هرکلمه‌ای آفتاب پنهان است! خلیجی که از هر طرف خاورمیانه است! ادامه‌ی زنی که پلاک خانه را گوشواره کرده است! بادها با حرف میم شروع می‌شوند!...» و هم‌چنین در حوزه‌ی نقد ادبی تاکنون دو جلد از «آنتولوژی شعر شاعران معاصر، کلمات بیش ازآدمی رنج می‌برند!»، و یک جلد آنتولوژی شعر شاعران خوزستان به نام بافتارهای منفرد! و هم چنین « آنتولوژی شعر شاعران اقلیمی، بافتار و ساختار ادبیات قوم بختیاری» را منتشر کرده است. البته در زمینه‌ی پژوهش و تحقیقات مردم شناسی، سه گانه‌های «دانشنامه قوم بختیاری، موسیقی قوم بختیاری و ادبیات قوم بختیاری» را منتشر کرده است.

نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

تازه‌ترین نسخه دیجیتال شهرگان

شهرگان در شبکه‌های اجتماعی:

ویدیویی

بارگذاری...

فرم اشتراک ایمیلی

آرشیو شهرگان

مطالب شهرگان را مشترک شوید

برای دریافت تازه‌ترین مطاالب و به‌روزرسانی‌های مطالب شهرگان، به لیست پستی ما بپیوندید.

اشتراک شما با موفقیت انجام شد

Pin It on Pinterest

Share This