نویسنده: ابراهیم ناصری

بر مقامِ این رود سهره می‌خواند سرخِ سینه‌ی قیس انعکاسِ قلب انگور هاست و چشمِ پنجره‌ی شکسته‌ی باران...

(سرود مادرانه برای کیان)

تنها به چهره‌ای خراشیده می‌شناسیَم