Author: حسن جهانی

  از داغ لاله‌ها نه که فارغ نمی‌شویم هرگز شبیه آدمِ سابق نمی‌شویم از ما نپرس این همه پروانگی...

  دل فرا زمینی من سال ها ضرر کردیمبه این زمین پر از تیرگی سفر کردیم ؟برای آفتابِ بدونِ زوال...

  حالا نشسته با چمدان های بسته اشبغضی نهفته در پسِ لبخندِ خسته اشبا کوله ای لوازمِ غربت ، دو تا...