نویسنده: نفس موسوی

  نه پیراهننه واژههیچ‌کدامتو را نپوشانده‌اند برهنه‌ایچون آهی که از لبم می‌گذردو در پناه گردنت...

  من همیشه در صحنه‌ای مانده‌امکه تماشاچیانش رفته‌اندپرده پایین کشیده می‌شودو تنها نور کم‌رنگ...

  واژه‌ها روی شاخه‌های بیدمی‌لرزندو بارانی که نمی‌بارددر چشم‌هایت می‌ایستد نگاهت را می‌شکنمتا خواب...

خیابانی پر از رد پا پرسه می‌زند در باد چراغ‌ها چشمک می‌زنند صورت خواب‌زده‌ی شهر را دستی خالی در...

خبری داغ خاکستر سیگارش را در خانه‌ی همسایه می‌تکاند! آینه را که می‌کاوم سنگینی‌ام باورم نمی‌کند،...