Author: ناصر پویش

«زِهدان‌های سیاه سیاهی می‌زایند.» انگارکه متنی است از یک نمایشنامه‌ی پیش‌میلادی! سیاهی‌ها مِثل...

  از نگاهِ قفسِ انسانی به پرنده‌ی آزاد! این خطوط و شکل‌ها، اگرچه تمایل به فراموشیِ زمان دارند و...

چه فرقی می‌کند ساچمه‌ها تنت را پوشانده باشد یا تور بی‌بازگشتِ ماهیگیری خونسرد و تنها، که بعدها...

این تنها یک تکیه دادن نیست! اتصالِ زندگی است. اگر نگاه از آسمان برگیرد، آسمانی که نمی‌بینیم، اما...