نویسنده: نصرت‌اله مسعودی

  ۱ )بی نقاب‌ام چنانکه در تاریک‌ترین شب هممی‌شود برای دلتنگی‌تانچین‌های پیشانی‌ام را شمرد.   ۲ )...

  1 و نیز از گل های نبوییده چقدر مرگ به این اعلامیه ها چسبیده استو چه خاطراتی که جا نمی مانَدبی...

  پاکباز ماه وُ ستاره راباخته بودم به سکه ی سیمی.و گیاه را در انحنای زیبایی وُ بادبه کفی نان.شرنگ...

  خیابان وُ درخت وُ رویا در رویایممن می‌باریدم وُ باران می‌بارید.در گوشه‌ای از خواب‌های...

آخر ِسال وُ اول ِمن برای این بیابانیِ بی مرز برگِ ترخیص صادر نکن! بندیِ جنون به جای همه‌ی جهان در...