Author: نصرت‌اله مسعودی

  خیابان وُ درخت وُ رویا در رویایممن می‌باریدم وُ باران می‌بارید.در گوشه‌ای از خواب‌های...

آخر ِسال وُ اول ِمن برای این بیابانیِ بی مرز برگِ ترخیص صادر نکن! بندیِ جنون به جای همه‌ی جهان در...

تا دست های تو راه ِدوری نبود اگر کلمات درست کنار هم می نشستند. باختن ِمن معنایی گسیخته بود که...

۱) گل ِنیلوفر روی شاخه ی دلتنگی از بادی که نمی وزد به سمت به حوصله گی می لغزد. آفتاب گریخته است به...

۱ ) بی نقاب‌ام چنان که در تاریک‌ترین شب هم می‌شود برای دلتنگی‌تان چین‌های پیشانی‌ام را شمرد. ۲ )...