نویسنده: زیبا حسینی جیرندهی

  1 بیهوش می‌شودشب سمجدر بی‌قراری‌های عمیق سپیدهچشم می‌گشاید شهردر آغوش بکارت صبحو با هجوم ازدحامی...

  1 آتشگهی چون قاف در خاکسترم هست جنس تب ققنوس در هرم پرم هست با آنکه مرده بالم از آشوب تردید...

  باز پاییز ، آفتابم را به هر سو می کشد شوق کوچت زخم بالم را به هوهو می کشد بالهایم تا بخنداند مرا...

۱ در هوایت حال چشمانم شمالی‌تر شده است رقص مه در نم‌نم بغضم خیالی‌تر شده است رویشت ، چمخاله کرده...