In touch with Diverse Iranian Community

دموکرات نوین قدرت را در بریتیش کلمبیا در دست گرفت

0 109

سه‌شنبه‌ای که گذشت، صندلی بریتیش کلمبیا در دیدار رهبران دولت‌های استانی خالی ماند تا جان هورگان به رهبری دموکرات نوین در کابینه‌ای که ۱۱ عضو زن دارد، سوگند بخورد.

بدین شکل به ۱۶ سال قدرت لیبرال‌های محافظه‌کار به رهبری کریستی کلارک در استان، خاتمه داده شد.

عکس از توییتر جان هورگان

دولتی که البته با یک رای می‌تواند سقوط کند: ۴۳ نماینده لیبرال محافظه‌کار، ۴۲ نماینده دموکرات نوین و ۳ نماینده سبز، پارلمان استانی را کنترل می‌کنند و خروج حتی یک نماینده از همکاری سبز و دموکرات نوین می‌تواند بانی انتخاباتی دوباره برای تشکیل دولت باشد.

بخصوص که پارلمان پیش‌تر به لیبرال‌های محافظه‌کار رای عدم اعتماد برای ادامه کارشان را داده است.

بااین‌حال، هم هورگان و هم اندرو ویور، رهبر حزب سبز بی‌سی، می‌گویند این دولت قرار است چهار سال تمام ماندگار باشد تا نوبت بعدی انتخابات سر برسد.

همچنین برابر قراردادی که مابین دو حزب امضا شده است، سبزها در کابینه حاضر نیستند، ولی دموکرات نوین، بایستی در تمامی موارد مهم نظرشان را بسنجد، آنها را با تصمیم‌هایش شگفت‌زده نکند و داده‌های لازم را در اختیارشان بگذارد.

قول دولتی برای همه مردم

در بیانیه‌ای که همراه با سوگند دولت تازه استانی منتشر شد، هورگان، رهبر این دولت و وزیر نخست کابینه، قول داد که این دولت، دولتی تازه برای استان باشند.

«دولتی که مراقب است، دولتی که گوش می‌کند و دولتی که اطلاعات مورد علایق تمامی مردمان بریتیش کلمبیا را در اختیارشان قرار می‌دهد.»

او همچنین گفت، «دولت ما به خانواد‌ه‌ها امکانات حمایتی در مقابل هزینه‌ها و صورت‌حساب‌های بالا می‌دهد، خدماتی همانند بهداشت و آموزش و پرورش را مستحکم‌تر می‌سازد و مشاغلی خوب، با فرصت‌های اقتصادی در سرتاسر بریتیش کلمبیا، مهیا خواهد ساخت.»

عاقبت کابینه‌ای با ۱۱ عضو زن

فهرست کامل اعضای کابینه دموکرات نوین که سه‌شنبه همگی سوگند یاد کردند، چنین است:

عکس از توییتر جان هورگان

 

  • جان هورگان، وزیر نخست و رهبر دولت
  • کارول جیمز، معاون رهبر دولت و مسئول امور مالی
  • آدریان فیکس، وزیر بهداشت و سلامت
  • راب فلمینگ، وزیر آموزش و پرورش
  • دیوید ابی، وزیر دادگستری
  • مایک فارنورث، وزیر امنیت عمومی و مدعی‌العموم ارشد
  • هری بینز، وزیر کار
  • جورج هیمن، وزیر محیط‌زیست
  • کلر تروانا، وزیر حمل و نقل و زیرساخت‌ها
  • لانا پوپام، وزیر کشاورزی
  • کترین کانری، وزیر توسعه امور کودکان و خانواده
  • جودی دارسی، وزیر سلامت روانی و اعتیادها
  • ملینا مارک، وزیر آموزش عالی و ارتقاء مهارت‌ها
  • سلینا رابینسون، وزیر امور شهری و مسکن
  • میشل مانگال، وزیر انرژی، معدن‌ها و منابع پترولیوم (سوخت‌های فسیلی)
  • داگ دونالدسون، وزیر جنگل‌ها، زمین‌ها و منابع طبیعی، مسوول امور روستایی و توسعه آنها
  • کترین چن، وزیر مراقبت از کودکان
  • جنی سیمز، وزیر خدمات شهروندی
  • اسکات فریزر، وزیر روابط با ملت‌های بومی و آشتی ملی
  • بروس رالستون، وزیر مشاغل، تجارت و فن‌آوری
  • جورج چاو، وزیر تجارت دولتی
  • شین سمپسون، وزیر توسعه اجتماعی و کاهش فقر
  • لیزا بیر، وزیر توریسم، هنرها و فرهنگ

شش نفر هم برای منشی‌های پارلمانی دولت معرفی شده‌اند:

  • جنیفر رایس، آمادگی‌های اورژانسی
  • میبل اِلمور، کاهش فقر
  • اَن کانگ، امور سالمندان
  • راوی کالان، ورزش‌ها و گوناگونی‌های فرهنگی
  • ریک گلوماک، فن‌آوری
  • باوین ما، ترنزلینک (حمل و نقل عمومی شهری)

گام‌های نخست، صنعت چوب و سوخت فسیلی

هورگان البته بعد از سوگند خودش و تشکیل دولتش، بایستی به سرعت سراغ قول‌های انتخاباتی برود. از جمله شرایطی که بریتیش کلمبیا در آن است: تغییر اقلیم و شرایط اضطراری آتش‌سوزی‌ها، در کنار این واقعیت قرار می‌گیرد که دنیا هم متفاوت از سال گذشته است.

عکس از توییتر جان هورگان

رهبر دولت استانی بایستی در کنار برنامه‌ریزی برای سفر برای دیدار نخست‌وزیر جاستین ترودو که بحث اصلی آن صنعت سوخت فسیلی و متمرکز بر خط لوله کیندر مورگان است، بایستی برنامه سفر به واشنگتن را بریزد.

جایی که می‌خواهد مستقیم با دولت ترامپ در موضوع صنعت چوب بریتیش کلمبیا و تعرفه‌های تازه برای صادرات آنها به امریکا، مذاکره کند.

این در حالی است که دولت فدرال امریکا فهرست مواردی که می‌خواهند در موضوع نفتا در موردشان با کانادا و مکزیک مذاکره بشود هم اعلام کرده است.

تمامی این‌ها تبدیل به گام‌های نخست این دولت می‌شوند، هرچند فهرست قول‌های دموکرات نوین و سبزها طولانی است و به تغییر نظام انتخاباتی استان هم می‌رسد.

گام‌های بعدی، از جمله تغییر نظام انتخاباتی

در چهار سال پیش رو، سبزها بدنبال این هستند تا جای پای خودشان را برای انتخابات بعدی مستحکم‌تر کنند.

یکی از این موارد، تغییر نظام انتخاباتی استان به شیوه‌ای است که در آن دیگر کسی که بیشترین آراء را کسب کرده، برنده نباشد، بلکه تقریبا تمامی رای‌ها شمرده شوند.

بدین شکل، اگر همانند امسال، سبزها بتوانند نزدیک به یک پنجم رای‌های استان را داشته باشند، به جای سه کرسی، صاحب یک پنجم پارلمان استانی خواهند شد.

هرچند نظر رای‌دهندگان هم بهتر از شرایط کنونی شنیده می‌شود و دولت اکثریت به شیوه مرسوم سابق تبدیل به خاطره گذشتگان خواهد شد.

تا همان‌طور که در جامعه سلایق گوناگون سیاسی وجود دارند، صدای گروه‌های مختلف شنیده بشود.

همچنین برابر قرار دو حزب، همه این‌ها به رفراندومی محدود می‌شود که سال آینده در کنار انتخابات شهرداری‌ها در استان برگزار خواهد شد.

ولی پیش از آن، بایستی دید چطور قرار است پول از سیاست استانی خارج بشود، شرایط بهتری برای اطلاع‌رسانی بر تصمیم‌گیری‌های دولتی مهیا بشود، حمل و نقل عمومی چگونه ارتقاء پیدا خواهد کرد و همچنین سرمایه‌گذاری‌ها در موضوع تحصیل چه خواهد بود.

تا درنهایت به مواردی مانند این رسید که چطور پرداخت حق بیمه دولتی قرار است متوقف بشود و همچنین در موضوع بحران‌هایی همانند سوءمصرف موادمخدر و مرگ میانگین چهار نفر در استان به‌خاطر مصرف موادمخدر چگونه اگر رفع نمی‌شوند، بدتر از این نشوند.

پاسخ دهید

مشاهدهٔ قبل از ارسال

نمایش متن بعد از ارسال