In touch with Diverse Iranian Community

کمک به خریدار یا فروشند: حواشی برنامه بی‌سی در حمایت از خرید اولین خانه

0 54

شهرگان: هفته گذشته و در فاصله‌ چند ماه تا انتخابات سال آینده دولت استانی، کریستی کلارک، رهبر فعلی این دولت، برنامه حمایتی از خرید اولین خانه ساکنین استان را از معافیت‌های مالیاتی به وام بدون بهره افزایش داد.

بر این اساس، افراد می‌توانند حداکثر ۳۷ هزار و ۵۰۰ دلار وام دریافت کنند و در گذر ۲۵ سال این وام را بدون بهره پس بدهند، تازه در پنج سال نخست، افراد لازم نیست قسطی به دولت پرداخت کنند.

عکس از فلیکر

رقم این وام البته نبایستی بیشتر از ۵ درصد قیمت خانه بشود. حداکثر قیمت خانه هم نبایستی بیشتر از ۷۵۰ هزار دلار باشد.

هر کسی هم واجد شرایط دریافت این وام نخواهد بود.

متقاضیان بایستی حداقل در ۵ سال گذشته در کانادا زندگی کرده باشند و حداقل یک سال قبل از درخواست وام، مقیم استان بریتیش کلمبیا شده باشند.

همچنین حداکثر درآمد فرد متقاضی نبایستی بیشتر از ۱۵۰ هزار در سال باشد.

درنهایت اینکه پیش از آنکه وام به فرد تعلق بگیرد، متقاضی بایستی نمره قبولی برای درخواست مورتگیج با بیمه حداکثر نوسان را داشته باشد و همچنین توانایی خرید مسکن در هر نقطه بریتیش کلمبیا را داشته باشد.

این وام برای این است که فرد متقاضی بتواند حداکثر ۵۰ درصد حداقل رقمی را داشته باشد که بایستی برای دریافت مورت‌گیج و کسب خانه در دست داشت.

به عنوان مثال، اگر فردی بخواهد مسکنی به ارزش ۴۷۵ هزار دلار خریداری کند، او بایستی ۲۳ هزار و ۷۵۰ دلار حداقل داشته باشد. نیمی از این پول بایستی در حساب او باشد و دولت، ۱۱ هزار و ۸۷۵ دلار برابر برنامه جدید حمایت از خرید اولین خانه، به او وام داده می‌شود.

دولت استانی پیش‌بینی کرده در گذر سه سالی که این برنامه فعال خواهد بود، ۴۲ هزار نفر از طریق آن بتوانند در درازمدت صاحب مسکن بشوند.

استادهای یو‌بی‌سی: این برنامه،‌ فاجعه است

چند استاد اقتصاد دانشگاه بریتیش کلمبیا (یو‌بی‌سی) در مصاحبه‌های خود با رسانه‌های محلی، از جمله گلوبال نیوز و سی‌بی‌سی، این برنامه را فاجعه‌بار خوانده‌اند.

نگرانی آنها؟ اول از همه اینکه شرایط معین شده برای این وام، خریدارها را مشتاق این می‌سازد تا رقم بالاتری برای خانه پرداخت کنند. این بدین معناست که این برنامه می‌تواند باعث افزایش بیشتر قیمت خانه در سطح استان بشود.

تام دیویدوف، اقتصاددان مدرسه تجارت سآودِر یوبی‌سی، در توضیح این موضوع به سی‌بی‌سی گفت، «مردم دقیقا معادل پولی که دست‌شان باشد، برای خرید یک خانه پیشنهاد می‌دهند. اگر به آنها پول بیشتری بدهید… آنها مشتاق این می‌شوند تا مسکنی گران‌تر انتخاب کنند. پس تا آنجا که موضوع انتخاب اولین خانه خریدارها مطرح باشد، این بودجه در کل کمک به فروشندگان مسکن است.»

از سویی دیگر، این برنامه به معنای این است که خانوارهای ساکن در استان، بیشتر از گذشته مقروض می‌شوند.

یا به قول دیوید اِبی، نماینده پوینت گری از حزب دموکرات‌های نوین در مجلس استانی، «هیچ‌کسی باور نمی‌کند که دولت فکر می‌کند پاسخ به بحران مسکن در این باشد که افراد برای خرید اولین خانه خودشان بیشتر از قبل مقروض بشوند، آن هم در حالی که این افراد درگیر قرض‌های کارت‌های اعتباری و وام‌های تحصیلی خودشان هم هستند.»

این نماینده مجلس استانی خواستار این شده تا به جای تقاضا، موضوع عرضه مسکن در سطح استان تغییر کند. به عنوان مثال، فضا مهیا شود تا در منطقه‌های شهری، به جای خانه‌هایی که برای فقط یک خانوار ساخته می‌شوند، خانه‌ها برای چندین خانواده ساخته شوند.

شکنندگی اقتصاد خانوارهای کشور

نزدیک به ۷۱ درصد شهروندان کشور، صاحب خانه هستند. مسکن، همچنین مهم‌ترین دارایی خانوارهای کشور محسوب می‌شود و پایه‌ای برای بازنشستگی، همچنین قرض‌های حساب‌های اعتباری و وام‌های مختلف، از جمله تحصیل افراد محسوب می‌شود.

از یک سو، کاهش قیمت مسکن به معنای فشار اقتصادی بر آینده خانوارهای کشور است، از سویی دیگر، افزایش فزاینده قیمت مسکن، به معنای آشفتگی در بازاری است که تبدیل به یک حباب شده و در صورت شکستن حباب، می‌تواند سرمایه بخش قابل‌توجه‌ای از شهروندان را از دست آنان بگیرد.

اهمیت این موضوع در حالی است که بعد از چندین ماه افزایش فزاینده قیمت مسکن در سطح استان، آخرین ماه‌های امسال شاهد سردی این بازار بوده است. این سردی بخصوص بعد از اعلام مالیات ۱۵ درصدی برای خریدارهای خارجی بازار مسکن، بر این بازار سایه افکنده است.

این سردی بدانجا رسیده که امسال تعداد خرید و فروش‌های بازار مسکن به نسبت سال گذشته، ۱۲.۲ درصد کاهش یافته است و پیش‌بینی می‌شود سال آینده، بازار مسکن بریتیش کلمبیا سردتر از امسال باشد.

افرادی که صاحب خانه‌ای نیستند در این میان نیازمند حمایت دولتی باقی مانده‌اند.

از یک سو،‌ بازار اجاره مسکن شهرهای مترو ونکوور بحرانی است و این شهرها شاهد کاهش تعداد واحدهای موجود در بازار و افزایش فزاینده اجاره‌ها هستند.

از سویی دیگر، ساختمان‌هایی که سابق بر این خانه‌های اجاره‌ای بودند، مرتب خراب می‌شوند تا جای خود را به ساختمان‌هایی بدهند که در برخی موارد، واحدهایشان فروخته می‌شوند ولی خالی از سکنه باقی می‌مانند.

پاسخ دهید

مشاهدهٔ قبل از ارسال

نمایش متن بعد از ارسال