آشیان / ادبیات / دو شعر از مهران زنگنه

دو شعر از مهران زنگنه

__________

گریز

  دلتنگ‏تر از من

خسته‌‏تر از من

دلشكسته‏‌تر از من

پرنده‏‌ای بر آبكوهه‏‌ی باد نشسته بود

پشت به جهان كرده بود

و چونان من

همپای من

           از خویش و از جهان می‏‌گریخت

***

تنهایی

 

نه بلورم

       نه گیاه

از نسب ستارگان نیستم

تبارم به آفتاب نمی‏برد

از پشت “آدم” نیامدم

پا بر زمین كه نهادم

                     سردی زمین مرا به گریه واداشت

چشم بر جهان كه گشودم

   – به سن عقل-

                       خود را تنها یافتم

                       پس در را ببستم

                       در خود نشستم

                       در خود نگریستم

                       و چون هیچ نیافتم

     پلک بر پلک نهادم

     چشم بر بستم و دیگر نگشودم

درباره شهرگان

پیشنهاد خوانش

شعرخوانی شاعران آمریکایی علیه تحریم ایران به فرهاد میثمی تقدیم شد

شماری از شاعران آمریکایی غروب سه‌شنبه دو بهمن (۲۲ ژانویه) در واکنش به تحریم‌های دولت …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *