آشیان / تازه‌ها / سه شعر از مريم سياهکالی

سه شعر از مريم سياهکالی

۱

عشقت را چون فانوسی در بی قراریم

به ابرها آویخته ای

باران صدای توست که میبارد

 

۲

نمی خواستم درآغوشت

زندانبان ماه وخورشیدم باشی

دوست داشتم درمن ریشه کنی

چون گلها يي سرخ

دستانم با تیغ هایش خونین شود

 و دردی از درون تسخیرم کند

تا مرحم پوست واستخوانم باشي

 

۳

با دست‌هایی یخ زده

جدایی آب و ماهی را لمس می‌کنم

همهمه آب را می‌بینم و نمی‌شنوم

چون ستاره‌ای افتاده در آب می‌درخشد

و من

فرصت دلبری پولک‌ها

در مهتاب را نمی‌دهم

پولک و ماهی در خون وحشی‌ام می‌رقصند.

 

درباره مریم سیاهکالی

پیشنهاد خوانش

میراث زیبا و ماندگاری که علیرضا برجاگذاشت نگار چلالی - بهادر موسوی

خبر از دست دادن زود‌هنگام دوست و همکار عزیزمان، علیرضا احمدیان، قلب ما را مملو …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *