In touch with Diverse Iranian Community

گفت و گو با کریگ کیتنگ نامزد «ان.دی.پی» مجلس بی.سی از نورت ونکوور

0 25

  Craig Keating

درباره خودتان بگوئید؟

فکر کنم مردم بیشتر من را به عنوان مشاور شهرداری نورت ونکوور می‌شناسند.  اولین بار در سال ۱۹۹۹ انتخاب شدم و افتخار آن را دارم که چهار بار دیگر انتخاب شده‌ام. امسال چهاردهمین سال حضور من در شورای شهر نورت ونکوور است.

من اعتقاد دارم که چگونگی کار اجرایی و راهبردی یک شهر می‌تواند تاثیر بسیار بزرگی در زندگی مردم داشته‌باشد – با وجود این واقعیت که آن فقط با اتکای جمع آوری ۸ سنت از پرداخت روزمره مالیات صورت می‌پذیرد. و در زمان من در شورای شهر آن چیزی بود که من می توانستم انجام بدهم. من به عنوان یک حامی توسعه عمرانی شورای شهر شناخته می‌شوم – و این درست است. اما من از پروژه‌هایی که تأثیر آنها بر سرمایه‌های کوچک، مسکن ارزان قیمت دولتی، مهد کودک، زیرساخت‌های جدید مانند داشتن کتابخانه، مراکز ورزشی و تفریحی، و تاثیر مثبت بر محیط زیست زندگی‌مان با داشتن هر چه بیشتر فضای سبز است، حمایت کردم.

موقعی هم که در شورای شهر کار نمی‌کنم مشغول تدریس تاریخ مدرن در کالج لانگرا هستم. مدت ۲۲ است که در آنجا مشغول به تدریس هستم. همینطور من در دانشگاه سیمون فریزر و دانشگاه بریتیش کلمبیا تدریس کرده‌ام.  یکی از دروس مورد علاقه‌ام که بیشتر از دروس دیگر لذت می‌برم، تاریخ مدرنیسم در خاورمیانه است. این رشته تز دکترای من بود که انقلاب سال ۱۹۷۹ ایران را تحت تاثیر قرار داد.

من با یک پزشک به‌نام جوآن ازدواج کردم و دارای دو فرزند به نام‌های مدی و لوئیس هستم.

در دولت حزب دموکراتیک ملی، ایالت بریتیش کلمبیا چه تغییراتی به خود خواهد دید؟

من فکر می‌کنم که اولین و مهم‌ترین تغییر با آمدن این دولت، تغییر در الویت‌ها است. ما در دوره لیبرال‌های بی‌سی بطور قابل توجهی با رشد اقتصادی روبرو بودیم، علیرغم این باید گفت که میانگین رشد اقتصادی در دوره لیبرال‌های بی‌سی کمتر از دهه ۱۹۹۰ است که دولت حزب دموکراتیک ملی بود.

مشکل اساسی و مرکزی که با رشد اقتصادی همگون شده است، نابرابری در بریتیش کلمبیاست. ارایه آمار آژانس‌های دولتی و غیر دولتی همه این را می گوید. در میان استان‌ها، بریتیش کلمبیا بالاترین فقر در میان کودکان را داراست. در بین استان‌های کانادا در هشت سال گذشته هفت بار بریتیش کلمبیا بالاترین فقر در میان کودکان را داشته است. بر اساس گزارش تورنتودومنییون بانک که در دسامبر 2012 منتشر شد، بریتیش کلمبیا بالاترین نابرابری اقتصادی و پائین ترین درآمد مطلق را در میان استان‌های کانادا داشته است. ما حتی اگر تمامی مزایای مترقی نظام مالیاتی را در نظر بگیریم، در پائین بیست درصد جمعیت دارای چهار درصد از ثروت و در بالا چهل درصد از ثروت متعلق به بیست درصد از جامعه است. این ناپایداری اقتصادی زندگی را برای خانواده‌ها دشوار، اقتصاد را ضعیف و رقابت را تضعیف می کند.

من بسیار مفتخرم که رهبر حزب ما، آدریان دیکس، مسئله نابرابری و شرایط سخت اقتصادی‌ای که این اوضاع را بوجود آورده مرکز توجه و تمرکز دولت حزب دمکرات بی‌سی قرار خواهد داد. این یک تضاد بزرگ با لیبرال‌های بی‌سی و کریستی کلارک است که با این سیاست‌ها بحران و نابرابری را ایجاد کرده‌اند.

با چه طرح‌های جدید و خاصی حزب دمکرات بریتیش کلمبیا این شکاف را کاهش خواهد داد؟

برخی از پیشنهاد‌ها، سیاست ما خواهد بود. این سیاست‌ها همراه با پلاتفرم ما در چند روز آینده منتشر خواهد شد ما وعده‌ها و قول‌هایی در موارد کلیدی داده‌ایم. این وعده‌ها و قول‌ها برای اولین بار در یک کمپین انتخاباتی در این سطح داده شده و هیچ حزب دیگری قادر به دادن چنین طرحی نیست.

ما بطور مشخص تاکید کرده‌ایم؛ اهمیت آموزش و پرورش، آموزش مهارت‌های فنی. ما می دانیم که جمعیت تحصیل کرده و مهارت‌دیده، اساس اقتصادی یک جامعه برابر است.

ما می دانیم که استان ما دارای منابع اقتصادی شگفت انگیزاست. جمعیت متنوع ما، منابع طبیعی  پهناورما، نزدیکی ما به بازارهای آمریکا و آسیا، این منابع آینده ما را تضمین می کند. با وجود اینها سالهاست که صاحبان صنایع بطور مداوم به دولت گوش‌زد می‌کنند که کمبود نیروی کار فنی حرفه‌ای، باعث از دست دادن موفقیت‌های اقتصادی می‌شود. آنها (صاحبان صنایع) می‌دانند که هشتاد درصد مشاغل در آینده در زمینه‌های فنی و حرفه‌ای پیشرفته خواهد بود.

متأسفانه، خانم کریستی کلارک و لیبرال‌های بی‌سی دست به قطع هفتاد میلیون دلار بودجه در حوزه‌‌ی آموزش و پرورش پیشرفته و آموزش و مهارت‌های فنی حرفه‌ای در دوسال گذشته زده‌اند. این پروسه زمانی آغاز شد که نائومی یاماموتو (نماینده لانزدل نورت ونکوور) وزیر آموزش و پرورش و فنی حرفه‌ای بود.

ما پیشنهاد صد میلیون دلار کمک دانشجویی وام را داده‌ایم. ما این پول را با حداقل مالیات بر بانک‌های بزرگ و موسسات مالی بدست خواهیم آورد. این کاری است که هفت استان دیگر از سال 2008 انجام داده‌اند اما دولت لیبرال آن را حذف کرد.

این کمک تحصیلی تضمین می‌کند که هرکس واجد شرایط تحصیل است، بدون ترس از نداشتن پول به‌دنبال تحصیل برود. این نه تنها برای اقتصاد خوب است، بلکه همچنین کمک خواهد کرد که نا‌برابری را کاهش دهیم. با کمک به مردم در زمینه کار و مشاغل فنی حرفه‌ای، موفقیت و آینده آنها را تضمین می‌کند. این توانمند سازی مردم است و به ما به‌عنوان یک استان کمک خواهد کرد که موانع نابرابری را کاهش دهیم.

همچنین ما می خواهیم این برنامه را از طریق سرمایه گذاری در سیستم مدارس دولتی با پشتیبانی هرچه بیشتر از دانش آموزانی که زبان انگلیسی به عنوان زبان دوم و یا دیگر نیازهای ویژه را دارا هستند، به پیش ببریم. ما می خواهیم هرکس در هر کلاس بتواند به توانایی های بالقوه خود برسد. این گام‌های عملی‌ای است که ما می توانیم برای آینده بهتر بریتیش کلمبیا برداریم.

ما در زمینه بهداشت و درمان عمومی بزودی صحبت خواهیم کرد، درزمینه محیط زیست ما مخالفت خودمان با مهمترین موضوع آن – یعنی خط لوله Enbridge – اعلام کرده‌ایم. ما خواهان بررسی آن در زمینه محیط زیست و توسعه و فرآیند آن در بخش اقتصادی هستیم.

در ماه مارس بریتیش کلمبیا بیش از بیست و دوهزار شغل تمام وقت را از دست داد. حزب شما چه طرحی برای ایجاد و شغل در بریتیش کلمبیا دارد؟ آیا شما مخالف صنعت فیلم سازی آمریکایی در بریتیش کلمبیا هستید؟

ما عمیقا نگران “طرح شغلی” شکست خورده‌ی دولت لیبرال بی‌سی کریستی کلارک هستیم.  از زمان اعلام این طرح مشاغل زیادی از دست رفته‌اند و دولت برای تغییر این اوضاع هیچ کاری انجام نداده‌است.

همچنین این یک طرح است که من فکر می کنم، نتواند به هدف اعلام شده خود برای محافظت از مشاغلی که در حال حاضر وجود دارد، به طور جدی به آن برسد. یک مثال کلاسیک در رابطه با صنعت فیلم؛ همانطور که می دانید برای اقتصاد این استان بطور مشخص برای نورت ونکوور بسیار مهم است.  طرح شغلی خانم کریستی کلارک به هیج وجه صنعت فیلم‌سازی و همین‌طور بخش دیجیتال آن که بیشتر از دو دهه فعال بوده را نادیده می گیرد.

حزب دمکرات جدید بریتیش کلمبیا درخواست کرده که دولت اطلاعات لازم در زمینه‌ی صنعت فیلم سازی را برای عموم منتشر کند و این اطلاعات نشان می‌دهد که دولت عامدانه صنعت فیلم سازی را نادیده گرفته است.

دولت لیبرال با هزینه ۱۱ میلیون دلاری به نام یارانه به فستیوال بالیوود، عملاً به درخواست نمایندگان مشاعل و رهبران کارگران در صنعت فیلم سازی، پشت کرد و به آنها توهین کرد. ما اعتبار مالیاتی بر صنعت فیلم سازی را گسترش میدهیم و بر اساس آن خواهیم توانست به کسانی که در این صنعت، شاغل هستند حمایت کنیم. من مخالف صنعت فیلم سازی آمریکا در استان بریتیش کلمبیا نیستم بر عکس من مشوق سرمایه‌گذاری در این زمینه هستم.  مشکل این است که حزب لیبرال بی‌سی اهمیت این صنعت برای بریتیش کلمبیا و همینطور برای اقتصاد محلی نورت ونکوور را به رسمیت نمی شناسد.

حزب لیبرال حتی صنعت کشتی سازی محلی را نیز جدی نگرفته‌است و بر همین اساس این صنعت شکست خورده‌است. این در حالی است که دولت فدرال در زمینه کشتی سازی سرمایه گذاری می کند.  حزب لیبرال استان بریتیش کلمبیا به‌جای بستن قرارداد اتوبوس‌های دریایی در همین نورت ونکوور و سفارش ساخت آن در همین شهر، این قرارداد با سنگاپور بسته می‌شود تا در آنجا ساخته شود و این چرخش اقتصادی که بیست و پنج میلیارد دلار است، باعث از دست دادن فرصت های شغلی شده‌است.

اولویت‌های اشتباه، راه حل‌های اشتباه؛ همه‌ی اینها مشخصات دولت لیبرال در استان بریتییش کلمبیاست. این مشخصه مهم، نیاز مبرم برای تغییر در بریتیش کلمبیا را نشان میدهد.

تمامی اینها چه ویژه‌گی برای جامعه ایرانی کانادایی دارد؟

من فکر می کنم این برنامه  به جامعه ایرانی کانادایی مربوط است. من می دانم که بسیاری از ایرانیانی که به کانادا می آیند از رژیمی فرار کرده‌اند که بطور منظم حقوق بشر را نقض می کند و این رژیم از هیچ چیزی مانند نظام دموکراتیکی که ما در اینجا داریم را پشتیبانی نمی کند. من میدانم که ایرانیها دقیقاً به‌همین خاطر کشور کانادا را انتخاب کرده‌اند، چون سرزمینی آزاد و پر از فرصت هاست.

اما من از دوستان ایرانی دو موضوع را بیشتر شنیده‌ام: موضوع اول آنها که با رژیم ایران در ارتباطند و سعی و تلاش می کنند با ایجاد ارعاب فضای آزاد اینجا را محدود کنند. در حالی که این موضوع کار حزب دمکرات بریتیش کلمبیا در سطح محلی نیست، اما من میخواهم با جامعه ایرانی در این مورد کار کنم.

موضوع دوم مهاجرت آن دسته از ایرانیانی است که در زمینه‌های شغلی مثل؛ پزشکی، مهندسی، پرستاری و حرفه‌های دیگر وارد می شوند اما بخاطر برسمیت نشناختن مدارک شان درعوض در شغل‌های خرد یا رانندگی تاکسی و یا دیگر مشاغلی مشغول به کار هستند که ربطی به حرفه اصلی شان ندارد.

این موضوع ویژه گی بی‌رحمانه‌ای دارد، چون دولت فدرال مهاجرت را تحت عنوان متخصصین حرفه‌ای تشویق می کند.

در کنار تلاش ما برای ایجاد آموزش فنی و حرفه‌ای و کمک به خانواده‌ها، همچنین ما باید سازمان‌های حرفه‌ای که بتوانند تحصیلات خارج از کانادا را به رسمیت بشناسند، افزایش دهیم. این کار به ایرانی کانادایی‌ها کمک خواهد کرد که کانادا محلی امن برای زندگی آنها شود. بعد از همه اینها باید به یاد داشت که کانادا کشوری است که به‌دست مهاجرین ساخته شده و حمایت از مهاجرین به نفع همه ماست.

حرکت ناگهانی دولت هارپر با قطع روابط با دولت ایران و بسته شدن سفارت ایران موجب شده که مشکلات بسیار برای ایرانیان کانادائی در خصوص امور کنسولگری بوجود بیاید. آیا شما تغییری در بازگشایی سریع می‌بینید؟

تمرکز ما در مسائل سیاست خارجی نیست و استان بریتیش کلمبیا نقش مستقیمی در تعیین میزان یا نقش کانادا در روابط با کشورهای خارجی ندارد.

من در مورد مشکلات متعدد و شرایطی که این اوضاع برای خانواده‌ها و دانش آموزان بوجود آورده، بسیار شنیده‌ام. این تغییرات در سیاست کانادا با ایران ارتباط خانواده‌ها را سخت کرده و حتماً همه درباره دانشجویانی که در دانشگاه‌های بریتیش کلمبیا مشغول به تحصیل هستند، به اشکال مختلف در معرض این تغییرات قرار دارند.

بنابراین هر وضعیت و شرایطی که دولت فدرال اتخاذ ‌کند و تصمیم به رابطه دیپلماتیک با ایران بگیرد، من فکر می‌کنم که ما نیاز به مکانیسمی داریم که بطور عملی اطمینان حاصل شود که روابط خانواده‌ها را تحت تاثیر قرار ندهند.

پاسخ دهید

مشاهدهٔ قبل از ارسال

نمایش متن بعد از ارسال