شعر

سه شعر از مریم سیاهکالی

۱

بی دست 

خش خش علفهای رنگ پریده در سینی قدیمی را میشنوم

بی دست بو میکشم چروک‌های صورتم را

بی دست لمس میکنم جای پاک شده از خودم را

بی دست چشم شده ام ببینمش

بی دست مانده ام پشت بخار نشسته برشیشه

بی چشم هم عطرِ شیرینِ زنانه ای با او عبور میکند

بی دست با کدام عصا پا شوم برای گرفتنش

 لابه لای پاییز نشسته بر سینی قدیمی

 

۲

دخترم نقاش کوچکی است

رویاهایش را به آبی حوض می سپارد

درخت می‌شود

 نارنج بر شمعدانی ها می تابد

 گرم می‌کشد

و ماهی قرمز نای فریاد ندارد

دخترم نقاش کوچکی است

بی چتر بر رنگهایش می‌نشیند و

باران را می بارد.

 

۳

تو از نژادِ سیاه طوقی در آبیِ آسمانی

من نمی‌دانم از نژاد کدام پرنده

یا کدام درختِ پناه گرفته در آنم

تواز نژاد پرواز های بلندی

ومن بیشتر از تو

خودم را نمی‌شناسم.

 

Please follow and like us:
cute_twitter سه شعر از مریم سیاهکالی
icon_Visit_us_en_US سه شعر از مریم سیاهکالی
fa_IR_Follow سه شعر از مریم سیاهکالی
fa_IR_Tweet سه شعر از مریم سیاهکالی
cute_telegram سه شعر از مریم سیاهکالی
telegram_message سه شعر از مریم سیاهکالی
telegram سه شعر از مریم سیاهکالی
cute_linkedin سه شعر از مریم سیاهکالی
icon_en_US سه شعر از مریم سیاهکالی
en_US_share سه شعر از مریم سیاهکالی
cute_whatsapp سه شعر از مریم سیاهکالی
cute_instagram سه شعر از مریم سیاهکالی
cute_soundcloud سه شعر از مریم سیاهکالی
cute_fbmessenger سه شعر از مریم سیاهکالی
cute_youtube سه شعر از مریم سیاهکالی
icon_Visit_us_en_US سه شعر از مریم سیاهکالی
cute_email سه شعر از مریم سیاهکالی
cute_pinterest سه شعر از مریم سیاهکالی
pinterest سه شعر از مریم سیاهکالی
fa_IR_save سه شعر از مریم سیاهکالی

Related posts

چند شعر از عبدالله پشیو

شهرگان

 بهارینه‌های شهرگان – ۲

شهرگان

دو شعر از شهرام پارسامطلق

شهرام پارسامطلق

اظهار نظر